_ap_ufes{"success":true,"siteUrl":"ladyswings.com","urls":{"Home":"http://ladyswings.com","Category":"","Archive":"http://ladyswings.com/2017/01/","Post":"http://ladyswings.com/novels-download/vasagargalin-top-list/","Page":"http://ladyswings.com/contest-submission/","Attachment":"http://ladyswings.com/?attachment_id=4276","Nav_menu_item":"http://ladyswings.com/uncategorized/ad-test-2/","Wp_automatic":"http://ladyswings.com/wp_automatic/2394/"}}_ap_ufee
Breaking News
Home / Novels / Ithu Kathalendraal / Ithu Kaathalendraal -47

Ithu Kaathalendraal -47

PRAT  –  47.

 

ஷிஜிக்கு யோசிக்க யோசிக்க தலையை வலிப்பதுபோல் இருந்தது. என்ன முடிவு எடுக்க இன்னும் காலேஜ் முடியவே ஆறு மாதம் இருக்கிறது.

அடுத்து MBA நுழைவுத் தேர்வு அட்மிஷன் எப்படியும் MBA சேர மேலும் ஒரு நான்கு மாதமாவது ஆகும்.

MBA மூன்று வருடம் படிக்கணும். முழுசா இன்னும் நான்கு வருடம் இருக்கு. அதுவரை பிரகாஷை காக்க வைப்பது சரியாக தோன்றவில்லை.

என்ன செய்ய தன் யோசனையில் மூழ்கி இருந்தவள் சுலோவின் வருகையை கவனிக்கவில்லை. சுலோ ஷிஜியின் அருகில் சென்று அவள் தோளில் கை வைத்தார்.

தன் நினைவில் இருந்து கலைந்தாள் ஷிஜி. “அம்மா வாங்க ஏதாவது வேணுமா, கூப்பிட்டு இருந்தால் நானே வந்திருப்பேனே”.

“உன் யோசனையை கலைக்க வேண்டாமே என்றுதான் நானே வந்துவிட்டேன். மீனாட்சி சொன்னதை நானும் கேட்டேன்…………” , வார்த்தையை முடிக்காமல் விட்டார். ஷிஜி தலையை கவிழ்ந்து கொண்டாள்.

தன் தாயிடம் என்னவென்று சொல்ல. சொன்னால் என்ன நினைப்பார் என்ற சிந்தனை அவளை அலைக்கழித்தது. எதுவும் பேசாமலே இருந்தாள். அவளது குழப்பத்தை புரிந்துகொண்டார்.

“உனக்கு இப்போ என்ன செய்ய என்ற குழப்பம் இருக்கு இல்ல” , சுலோ.

“அம்மா படிப்பா இல்ல……………. “.

“படிப்பு முக்கியம்தான் ஷிஜி , அதைவிட வாழ்க்கை ரொம்ப முக்கியம் இல்லையா. நீ MBA படிக்க ஒருவருடம் தாமதம் ஆனால் பரவாயில்லை. பிரகாஷின் உணர்வுகளுக்கும் நீ மதிப்பு கொடுக்கவேண்டும்.

அவனுக்கு தன் மனைவி , குழந்தை இப்படி வாழவேண்டும் என்று ஆசைப் படுவது தவறே இல்லை. அதுவும் நீ தான் அவனது முதல் உறவு இப்போ. அதனால்………. புரிந்து நடந்துகொள் ஷிஜி . நாங்க எல்லோரும் உனக்கு துணையாக இருக்கிறோம்.

ஆனால் அவனுக்கு உன்னால் வரும் உறவுதான் உலகத்திலேயே ரொம்ப முக்கியம் “. சொல்லிவிட்டு சென்று விட்டார் சுலோ.

ஷிஜி ஒரு முடிவிற்கு வந்துவிட்டாள். இரவு அனைவரும் சென்று விட்டனர். மினியும் சுஷினும் வரவே இல்லை.

மீனாட்சி சாப்பிட்டுவிட்டு தூங்க சென்று விட்டார். அறையில் ஷிஜியும் பிரகாஷும் இருந்தனர். ஷிஜிக்கு அவனிடம் இதைப் பற்றி பேச தயக்கமாக இருந்தது.

கையில் ஒரு க்ளாக்கை வைத்துக் கொண்டு எங்கே மாட்டலாம் என இடம் தேடிக் கொண்டிருந்தான். ஷிஜியும் கொஞ்ச நேரமாக அதை கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“ஷிஜி இதை எங்கே மாட்டலாம் சொல்லேன். நானும் இடம் தேடித் தேடி அலுத்துவிட்டேன்”.

தன் கேள்விக்கு அவளிடம் இருந்து பதில் வராமல் போகவே அவளை திரும்பிப் பார்த்தான். அவள் தன்னையே பார்த்துக் கொண்டிருப்பது புரிந்தது.

ஆனாலும் அவளது சிந்தை இங்கே இல்லை என்பதை புரிந்து கொண்டான். அருகில் சென்று அவளது தோளைத் தொட்டான்.

“என்ன யோசனை ஷிஜி. சொன்னால் நானும் சேர்ந்து யோசிப்பேன்”.

எதுவும் சொல்லாமல் தலையை குனிந்து கொண்டாள். அவளது செய்கையின் காரணம் புரியாமல் அவளது நாடியைப் பிடித்து தூக்கி முகத்தைப் பார்த்தான்.

அவள் விழிகளை மூடிக் கொண்டாள். ஏதோ புரிவதுபோல் இருக்க அருகில் அமர்ந்து அணைத்துக் கொண்டான்.

“என்னடா எதுவும் பேசாமல் இருந்தால் எனக்கு என்ன புரியும். என்னவென்று சொல்லு”.

“எனக்கு நீ வேணுண்டா இப்போ வேணும்” , அன்று அவன் சொன்னதை திரும்பப் படித்தாள். அவளது கண்ணசைவிலேயே மயங்குபவன் அவளது வார்த்தைகளை கேட்டால்.

கட்டவிழ்ந்த காளையாக மனம் அலைபாய அதுவும் சொல்லாமல் அவளை திருடத் துவங்கினான். அன்றுதான் முதலிரவை கொண்டாடும் மணமக்கள் ஆயினர் இருவரும்.

அவன் விலக முயன்றாலும் அவள் விலக அனுமதிக்கவில்லை. “இன்னைக்கு என்னடா இவ்வளவு………….. ” அவனை பேச அனுமதிக்கவில்லை ஷிஜி. விடியும் வரை கவி படைத்தனர் இருவரும்.

புதிய உயிரின் ஜனனம் விதைக்கப் பட்டது அன்று.

__________________________________________________________________________________________

 

நாட்கள் வாரங்கள் ஆக மினி ஷிஜியின் செமஸ்டர் லீவ் முடிந்து கல்லூரிக்கு செல்லத் துவங்கினர்.

லீவ் புல்லாக ஷிஜியும் பிரகாஷும் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருந்தார்களோ, மினியும் சுஷினும் அவ்வளவு விலகியே இருந்தனர்.

வீட்டில் உள்ள அனைவருக்குமே அவர்களின் விலகல் புரிந்தே இருந்தது. சுலோ சுஷினிடம் என்னவென்று கேட்க அவன் விரைவில் சரியாகி விடும் என்று சொல்லி அவரை சம்மாளித்தான்.

இதற்கும் மேல் என்னவென்று கேட்கவும் முடியவில்லை அவரால். ஆனால் மினி நாளுக்கு நாள் தன் சந்தோஷத்தையும், நிம்மதியையும் தொலைத்தவளாகவே மாறிப் போனாள்.

சுஷின் இல்லாத வேளைகளில் கண்ணீர் கட்டுக் கடங்காமல் பெருகியது. சில வேளைகளில் சுஷினும் கவனித்தான்.

என்னவென்று கேட்டால் எதுவும் சொல்லாமல் விலகிப் போனாள். அவளது வாடிய முகமும், அழுகையும் சுஷினை நிம்மதி இழக்கச் செய்தன.

அன்றைய அழுகைக்குப் பிறகு நிறையவே மாறிப் போனாள் மினி. அனைவருடன் இருந்தாலும் பேச்சு குறைந்து போனது.

சுஷினிடம் இருந்து விலகியே இருந்தாள். அவளது விலகல் அவனுக்கு மிகுந்த வருத்தத்தை அளித்தது.

அவளிடம் சுஷின் பேசப் போனாலோ நெருங்கினாலோ ஏதோ அன்னியனைப் பார்ப்பதுபோல் பார்த்து அவனை விலக்கினாள்.

சுஷின் அவளை நெருங்க முடியாமல் தவிக்க, மினியோ அனைவரும் தன்னை ஒதுக்கியதாகவே நினைத்தாள். அதுவும் சுஷின் தன்னை முழுதாக விலக்கிவிட்டதாகவே எண்ணினாள்.

அவனை பார்த்தால் அவனது கையணைப்பில் இருக்கவேண்டும் , அவனுடன் கலக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு அவளை வாட்டியது.

அவன் நெருங்கி வந்தாலோ வெட்கத்தை விட்டு அவனிடம் ஒன்ற தோன்றியது. எங்கே தான் நெருங்கி அவன் விலகினால் அந்த நிலையை எண்ணவும் முடியவில்லை அவளால்.

அவன் உறங்கிய பின்னர் அவனது முகத்தை நெருக்கத்தில் பார்த்துக் கொண்டு படுத்திருப்பது பிடித்திருந்தது அவளுக்கு.

அவன் அறியாமல் அவனது ஆடைகளில் நுழைந்துகொள்வது, அவன் அறியாமல் அவனை ரசிப்பது, அவன் அறியாமல் அவன் உறங்கும்போது முடி கோதுவது எல்லாமே அவன் இன்றி அவன் நிழலுடன் வாழ்ந்தாள் அவள்.

இதில் சுகமும் காணத்துவங்கினாள். அனைத்தும் அவன் அறியாமல் அவன் மயம் ஆகிப் போனது அவளுக்கு. ஆனால் இவை அனைத்தையுமே அவன் அறியாமல் செய்ததுதான் அவள் செய்த பிழை.

அவன் தன்னை ஒதுக்கினாலும் அவனை ஒதுக்க அவளால் முடியவில்லை. அவனின்றி எதுவும் இல்லை இப்பொழுது அவளுக்கு.

சுஷினோ அவள் தன்னுடன் நிழல் வாழ்க்கை வாழ்கிறாள் என்பதை உணராமலே போனான். அவள் தன்னை வெறுப்பதாகவும் அவளுக்கு தன் தேவை இல்லை என்றும் எண்ணினான்.


நாட்கள் இவ்வாறே செல்ல அன்று ஷிஜியின் வீட்டிற்கு சென்றனர் மினியும் சுஷினும்.

ஷிஜியின் வீட்டிற்குச் சென்றால் அனைவருடனும் பேச முடியாமல் தவித்தாள். ஷிஜி பிரகாஷின் கொஞ்சல் சீண்டல்களை வெறுமையாக கவனித்தாள்.

மீனாட்சியிடம் பேசாமல் அவரது மடியில் படுத்து கண்ணீர் உகுத்தாள். தன் மகளிடம் கோபம் இருந்தாலும் அமைதியாக மடியில் படுத்து கண்ணீர் வடிப்பவளிடம் கோபம் காட்ட முடியவில்லை அவரால்.

தன் மகளை மடியுடன் சேர்த்து அணைத்துக் கொள்வார் மீனாட்சி. ஏன் அழுகிறாய், எதற்கு அழுகிறாய், உனக்கும் சுஷினுக்கும் சண்டையா, இன்னும் அவனை பிடிக்கவில்லையா என்ன கேள்வியை விதம் விதமாக கேட்டாலும் மினியின் பதில் என்னமோ மௌனமும் கண்ணீரும் மட்டுமே.

ஒருநாள் அவளது அழுகை தாங்க முடியாமல் மீனாட்சி கேட்டார். “மினி உனக்கும் சுஷினுக்கும் என்னமோ சரி வரவே இல்லை, வேண்டுமென்றால்…………. “, அவளிடம் ஒரு தாயாக இருந்துகொண்டு எப்படி சொல்லுவது என்பது புரியவில்லை.

“சொல்லுங்க அம்மா”.

“நீ கொஞ்சநாள் அம்மா கூட இருந்துக்கறியாடா . உன்னோட நிம்மதியும் சந்தோசமும் எனக்கு முக்கியம். அதைவிட என் பொண்ணு எனக்கு வேணுன்டா. எப்பவும் அழுதுட்டே இருக்க, உன்னோட அழுகையை என்னால் தாங்க முடியலடா.

உனக்கு சுஷினோட வாழ பிடிக்கவில்லை என்றால்…………. “.

“என்னால் அவர் இல்லாமல் , அவரை பார்க்காமல் ஒருநாள் கூட இருக்க முடியாதும்மா. புரிஞ்சுக்கோங்க “, இதை சொல்லிவிட்டும் அழுகையைத் தொடர்ந்தாள்.

மீனாட்சிக்கு மினியின் மனநிலை புரிந்தது. “மினி அம்மாவை பார்த்து சொல்லு, நீ சுஷினை லவ் பண்ணுறியாடா அதுவும் ரொம்ப”.

எதுவும் சொல்லாமல் தலையை குனிந்துகொண்டாள். மீனாட்சியே தொடர்ந்தார். “நீ உன்னோட லவ் வை சுஷின்கிட்ட சொல்ல வேண்டியதுதானே.

இதில் என்ன தயக்கம் உனக்கு. சுஷினும் உன்னை ரொம்ப லவ் பண்ணுராண்டா நீ அவனை வெறுக்கிறியோன்னுதான் அவன் விலகி இருக்கிறான் என்று நினைக்கிறேன்.

அவன்கிட்ட மனசுவிட்டு பேசுடா. கணவன் மனைவிக்குள் ஈகோ எந்த சூழ்நிலையிலும் வரவே கூடாது புரியுதா”.

“எனக்கு ஈகோ இல்லையம்மா, ஆனால் நான் கேட்டு அவர் மறுத்துவிட்டால் என்னால் தாங்க முடியாது. அதுமட்டும் இல்லை அவருக்கு என்னை பிடிக்கவில்லை போல.

என்கிட்டே நெருங்கவோ, என்னிடம் பேசவோ மாட்டேன் என்கிறார். இந்த நிலையில் எப்படி அவரிடம் நான் பேச முடியும்”.

“மினி நான் சொல்லுவதை கேள் . அவன் உன் கணவன் உன்னை நான் விரும்புகிறேன் என்று சொல்ல எதற்கு தயங்க வேண்டும். கண்டிப்பாக அவன் உன்னை விரும்புகிறான் அவன் கண்ணில் காதல் இருக்குடா.

நீதான் புரியாமல் தவிக்கிறாய். எப்பொழுதோ முடிந்திருக்கவேண்டிய பிரச்சனையை உன்னோட தயக்கத்தால் நீயும் கஷ்டப் பட்டு, சுஷினையும் கஷ்டப் படுத்துறியேடா. உன்னால் பேச முடியவில்லை என்றால் உன் செய்கையாலாவது புரியவை சரியா”.

சரி என்பதுபோல் தலையை ஆட்டினாள் மினி. ஆனாலும் அவளது தலையாட்டல் சொல்லுவது சந்தேகமே என்ற தோரணையை மீனாட்சிக்கு உணர்த்தியது.

தான் தலையிட வேண்டியதன் அவசியத்தை புரிந்தார் மீனாட்சி. ஆனாலும் தன் மகளின் மனமாற்றத்தை எப்படி சுஷினுக்கு புரியவைக்க என்று யோசிக்கத் துவங்கினார் அவர்.

யோசனையின் முடிவில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தவராய் , அவர்கள் கிளம்பும் முன்னர் சுஷினிடம் தனியாக பேசவேண்டுமே என்ற யோசனையுடனேயே அலைந்தார்.

ஆனால் அவர்கள் கிளம்பும் வரை அந்த சந்தர்ப்பம் அமையவே இல்லை. மினியும் சுஷினும் கிளம்பி காருக்கு சென்றதும், ஷிஜியும் பிரகாஷும் உள்ளே சென்று விட்டனர்.

மீனாட்சி கார் கிளம்பும்வரை அங்கேயே நின்றார். கார் கிளம்பவே இல்லை என்னவென்று அருகில் செல்லும் முன்னர் சுஷின் வேகமாக இறங்கி வந்தான்.

வந்த வேகத்தில் கேட்டான், “என்கிட்டே என்ன அத்தை சொல்லணும்”.

மீனாட்சிக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தாலும் மறைத்துக் கொண்டு, “இப்போ எதுவும் விளக்கமா சொல்ல முடியாது சுஷின். ஒன்றே ஒன்று மட்டும் சொல்லுகிறேன்” , தயக்கமாக நிறுத்தினார்.

“எதுவாக இருந்தாலும் சொல்லுங்க அத்தை. என்னிடம் என்ன தயக்கம். மினி ஏதாவது சொன்னாளா”, அவனது குரலில் நடுக்கம் ஓடியது.

அவனது தயக்கமும் நடுக்கமும் புரிந்து சிரித்துக் கொண்டே, “உங்களிடம் சொல்லவேண்டியதை என்னிடம் சொன்னாள். ஆனால் நான் உங்களிடம் ஒரே ஒரு விஷயம் சொல்லுகிறேன் அதை மட்டும் செய் சரியா”.

அவரது சொல்லில் முகம் பிரகாசம் ஆக, “சொல்லுங்க அத்தை என்ன செய்யணும்”.

“மினியை ஒரு ரெண்டுநாள் அவளை நீங்கள் கவனிக்காத மாதிரி க்ளோஸா அவளோட நடவடிக்கையை கவனிங்க உங்களுக்கே புரியும்”.

புரிந்தும் புரியாமலும் தலையை ஆட்டிவிட்டு சந்தோஷமாக சென்றான் சுஷின்.

About lavender

Check Also

images-1

Ithu Kaathalendraal -48

PART  –  48.   வீட்டிற்கு வந்த பின்பு சுஷினிர்க்கு இருப்பே கொள்ளவில்லை. மினி தன்னை விரும்புகிறாள் என்பது மீனாட்சியின் …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *