_ap_ufes{"success":true,"siteUrl":"ladyswings.com","urls":{"Home":"http://ladyswings.com","Category":"","Archive":"http://ladyswings.com/2017/03/","Post":"http://ladyswings.com/novels-download/tamil-novel-and-book-writer-index/","Page":"http://ladyswings.com/contest-submission/","Attachment":"http://ladyswings.com/?attachment_id=5393","Nav_menu_item":"http://ladyswings.com/uncategorized/ad-test-2/","Wp_automatic":"http://ladyswings.com/wp_automatic/2394/"}}_ap_ufee
Breaking News
Home / Novels / Ithu Kathalendraal / Ithu Kaathalendraal -51

Ithu Kaathalendraal -51

PART  –  51.

 

மினியின் அறையில் அவள் கலங்கிய கண்களை துடைத்தபடி அமர்ந்து இருந்தாள். சுஷின் காலை ஓட்டம் முடிந்து அறைக்குள் வந்த பொழுது மினி கண்கலங்கி அமர்ந்து இருப்பதைப் பார்த்தான்.

இப்போ எதுக்கு இவ தேவையில்லாமல் அழுதுட்டு இருக்கா. என்னதான் ஆச்சு இவளுக்கு கேட்டாலும் சொல்ல மாட்டா. சரி நாம குளிச்சுட்டு கிளம்புவோம் இவளைப் பார்த்தால் வேலைக்கு ஆகாது‘.

அவன் குளிக்கச் சென்றான். மினிக்கு இதைப் பார்த்ததும் இன்னும் கோபமும் , வருத்தமும் அதிகரித்தது. ஒருத்தி இங்க அழுதுட்டு இருக்கேன் என்ன ஏதுன்னு கேக்குறாரா பாரு , எனக்கு என்னன்னு பேசாமல் போறதை. வெளியே வரட்டும்‘.

 சுஷின் குளித்து விட்டு வந்து நிதானமாக கிளம்பினான். அதுவரையும் மினி இருந்த இடத்தில் இருந்து நகரவும் இல்லை. அழுத முகத்தை மாற்றவும் இல்லை.

சுஷினும் கிளம்பிச் செல்லத்தான் நினைத்தான். ஆனாலும் முடியவில்லை. வேகமாக அவளிடம் சென்றான்.”இப்போ எதுக்கு அழுதுட்டு இருக்க”.

அவளிடமிருந்து பதில் எதுவும் இல்லை. வாயை தொறந்து பதில் பேசுறாளா பாரு‘. “கேக்குறது காதில் விழுதா இல்லையா”.

“எதுக்கு அழுறேன்னு சொன்னா உடனே தீத்து வச்சுடுவீங்களா”.

“அது நீ சொல்லுற விஷயத்தை பொறுத்தது”.

“ஏற்கனவே உள்ள பிரச்சனையவே இங்க தீக்க முடியலை இதுல புதுப் பிரச்சனைக்கு வந்துட்டார்”.

“உன்கிட்ட என்ன சொல்லலை என்று இப்போ சொல்லுற”.

“எதை சொன்னிங்க”.

“நீ வேற எதையோ மனசில் வச்சுட்டு பேசுறமாதிரி இருக்கு”.

“குற்றமுள்ள நெஞ்சுதான் குறுகுறுக்கும் நான் எதார்த்தமாதான் சொன்னேன்”.

“நான் என்ன குற்றம் செஞ்சேன் குறுகுறுக்க . உனக்குத்தான் சந்தேகம் அண்ணன் தங்கை பாசத்தை கூட கொச்சை படுத்த உன்னால் மட்டும்தான் முடியும்”.

“நாங்க அண்ணன் தங்கை என்று எப்போ சொன்னிங்க என்கிட்டே. அன்னைக்கு முதல்நாள் விடுங்க ஆனால் இரண்டாம் முறை நடு ராத்திரி ஒரு பெண்ணுடன் உங்களை பார்த்தால் யாராக இருந்தாலும் என்ன நினைப்பார்களோ அதைத்தான் நானும் நினைத்தேன்.

அன்று என் அம்மா ஹோச்பிடலில் இருந்தாங்க , உங்களோட அருகாமைக்கும் ஆறுதலுக்கும் நான் எப்படி ஏங்கினேன் என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா.

ஒரு போன்……….. ஒரே ஒரு போன் செய்து என்கிட்டே பேசி இருந்திங்க என்றால், நான் இப்படி ஒரு இக்கட்டில் இருக்கிறேன் என்று சொல்லி இருந்தால் எனக்கு புரிந்திருக்கும்.

பிறகு அம்மா டிஸ்சார்ஜ் ஆனா அன்றும் நீங்க வரவில்லை. நான் என்ன நினைக்கட்டும். இது எல்லாம் விட என்னை ஹோட்டல் க்கு வர சொல்லிவிட்டு பாதியில் ஒரு போன் வந்தவுடன் என்னிடம் எதுவும் சொல்லக்கூட இல்லாமல் வீட்டில் விட்டு போனீங்களே”,

இடையில் பேசவந்த சுஷினை பேசவிடவில்லை அவள்.

“போன் செய்தவள் என் தங்கை அவளுக்கு ஒரு பிரச்சனை நான் போய் வரேன்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லி இருந்தால் போதுமே.

இதில் எதையுமே நீங்கள் சொல்லாத போது நான் என்ன நினைக்கட்டும். முதல் இரவில் சொன்னீங்களே எனக்கு அண்ணன் தங்கை பாசம் புரியாதவளிடம் பேசி பயன் இல்லை என்று,

ஆமா எனக்கு அண்ணன் தங்கை பாசத்தைப் பற்றி தெரியாதுதான். எனக்கு தெரிந்தது எல்லாம் என் அம்மா…………. அடுத்து ……….. அடுத்து நீங்க நீங்க மட்டும்தான்.

அவள் பேசப் பேச தான் செய்த பிழை அவனுக்கு புரிந்தது. ஆனால் இப்பொழுது அதை நினைத்து என்ன செய்யமுடியும். அதுவும் மினி அழுவது தாங்க முடியாததாக இருந்தது.

“மினி இங்க பார் , நான் செய்தது தப்புதான். உனக்கு என்னோட ஆறுதல் தேவையான நேரத்தில் உன்னுடன் இல்லாமல், உன்னை வேதனைப் படுத்திவிட்டேன்.

அதுமட்டும் இல்லை உன்னோட மனநிலை புரியாமல் , நீ என்னை புரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்று நினைத்தது தப்புதான். இதையெல்லாம் மறந்துவிடுடா”.

“உங்களால் முடிந்ததா மறக்க, என்னை மன்னிக்க. என்னை தள்ளி வைத்து………….”.

“மினி உன்னை நான் தள்ளி வைத்ததே இல்லைடா . நீ ஏன் இப்படியெல்லாம் நினைக்கிறாய்”.

“தள்ளி வைக்காமல்தான் என் அம்மா பிரகாஷ் அண்ணனுடன் தங்கப் போகும் விஷயத்தை என்னை கேட்டு செய்தீர்களா”.

 

 

“ஹையோ மினி உன்கிட்ட கேட்க்காதது தப்புதான். உன் அம்மா சொல்லி இருப்பாங்க என்று எண்ணினேன். அதுமட்டும் இல்லை அப்போநீ என் முகத்தைகூட பார்க்காமல் , பேசாமல், உன்னோட செமஸ்டர் எக்ஸாம்க்கு படிச்சுட்டு இருந்த.

உன்னிடம் பேசவேண்டும் என்று எண்ணிவரும் விஷயங்கள் கூட அறைக்குள் நுழைந்ததும் உன்னை பார்த்ததும் மறந்து போய்டும். அதனால்தான் சொல்லாமல் விட்டுட்டேன்.

ஆனால் அன்றே உன்னிடம் மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டேனே. நீ இன்னும் அதையே மனதில் வைத்துக்கொண்டிருந்தால் நான் என்ன செய்யட்டும்”.

அதுமட்டுமா அன்னைக்கு டைனிங் ஹால்ல நடந்ததுக்கு ஷிஜியைப் பார்த்து நடித்தேன் என்று சொன்னிங்களே, ஏன் அவளைப் பார்த்து நடிக்கவேண்டிய அவசியம் எனக்கு இல்லை.

உங்களுக்கு வேண்டுமானால் நான் இந்த அறையில் இருக்கும் அனைத்து பொருளை மாதிரி இன்னொரு பொருளாக இருக்கலாம். ஆனால் எனக்கு நீங்க அப்படி இல்லை முதலில் அதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்”.

“நீ என்னென்னமோ பேசுற கொஞ்சம் எனக்கு புரியிற மாதிரி பேசேன். ரூம்ங்குற பொருள்ங்குற, எனக்கு எதுவும் விளங்கவில்லை. உன் மனசில் எதையோ வைத்துக் கொண்டு வெளியில் வேற பேசுற. மனசை திறந்து சொல்லு. ஒன்று மட்டும் சொல்லுகிறேன் நான் உன்னை மனமார விரும்புகிறேன்.

இதை சொல்ல எனக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லை.”. வாயைதுறந்து எனக்கும் உன்னை பிடித்து இருக்குன்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லுடி‘ , அவளது பதிலுக்காக காத்திருந்தான்.

“விரும்புறேன்னு சொல்லுறது வாய் வார்த்தையில் மட்டும் இருந்தால் போதாது”,

சலித்துப் போனது சுஷினுக்கு. நேரடியா நான் உன்னை விரும்புறேன்னு சொல்லுறேன் அதுக்கு பதில் சொல்லாமல் என்னவோ பேசுறாளே. “வாய் வார்த்தையில் சொல்லாமல் நான் என்னதான் செய்யட்டும்”.

“அது எனக்கு எப்படித் தெரியும்”.

“உனக்கு வேற என்னதான்டீ தெரியும். மன்னிப்பு கேட்டாச்சு. விளக்கம் சொல்லியாச்சு. உன் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேக்கவா. இனிமேல் இப்படி நடக்காது என்று உறுதிதான் தரமுடியும். எப்படி என்று இப்பொழுதே நெஞ்சை பிளந்து காட்ட முடியாது”.

இவன் காலில் விழுறானாம் யாருக்குவேண்டும் அது. என் மனசை புரிஞ்சுக்காமல் என்ன பேச்சு பேசுறான்யோசனையில் கண்கள் கலங்கியது மினிக்கு.

சுஷின் அவள் அழுவதை பார்த்து அவளை நெருங்கினான். கோபத்தில் விலகினாள் மினி. “இப்போ எதுக்கு இப்படி ஆபீஸ் கிளம்புற நேரத்தில் அழுதுட்டு இருக்க”.

“அப்போ நான் அழுவது பெருசில்லை நீங்க ஆபீஸ் போற நேரத்துல அழுறதுதான் பெருசா போச்சா”.

“இப்படி விதண்டா வாதம் செஞ்சா நான் எதுவும் செய்ய முடியாது”.

“ஆமா உங்களால எதுவும் செய்ய முடியாது, எதுவுமே ஏன்னா……………” அழுகையில் விம்மி மேலே எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை.

“என்னால் செய்ய முடிவதைதான் நான் செய்ய முடியும். இப்போ நீ எது முடியவில்லை என்று சொல்லுகிறாய். சொல்லுவதை தெளிவாகவும் சொல்லாதே. பிடிச்சுருக்கான்னும் சொல்லாதேஇதை மனதுக்குள்ளே சொல்லிக் கொண்டான்.

நீ இங்கே இருந்து நல்லா அழு நான் கிளம்புறேன். முடியாதாம், பொருளாம், விலக்கி வைத்திருக்கேனாம் இன்னும் என்னென்ன இருக்கோ எல்லாம் சொல்லி என்னை குழப்பு தெளிவா எதுவும் சொல்லாதே” , சொல்லிவிட்டு ஆத்திரமாக கிளம்பினான்.

“எல்லாம் சரி இப்போ எதுக்கு அழுறன்னுமட்டும் காரணம் சொல்லுவியா இல்லை மாட்டியா”.

“அப்போ இவ்வளவுநேரம் நான் சொன்னது காரணமாக தெரியவில்லையா. சொல்லுறேன் கேட்டுக்கோங்க ஷிஜி வாந்தி எடுக்குறா. ஆனால் இங்கே……….. போதுமா. காரணம் போதுமா” , சொல்லிவிட்டு நாக்கை கடித்துக் கொண்டாள். ஹையோ என்ன வார்த்தை சொல்லிவிட்டேன். இப்போ என்ன கேட்டு திணறவைக்கப் போறானோ என்று அவனைப் பார்த்தாள். ஆனால் அவன்,

“மினீஈஈஈ……….. உன்னை என்ன செய்தால் தகும். அவள் வாந்தி எடுத்தால் நீ எதுக்கு அழணும். உனக்கும் வாந்தி எடுக்கணும்னு ஆசையா இருந்தால், அவள் என்ன சாப்பிட்டான்னு கேட்டு வாங்கி நீயும் சாப்பிட்டு வாந்தி எடு . நான் கிளம்புறேன்”.

மினி தலையில் கைவைத்து அமர்ந்துவிட்டாள். இவ்வளவு வெளிப்படியாக சொல்லியும் புரிந்துகொள்ளாமல் செல்கிறானே என்று வேதனைப் பட்டாள்.

ஆனாலும் அவனுடன் மனதில் இருப்பதைஎல்லாம் கொட்டியபின்பு மனம் அமைதியடைந்தது அவளுக்கு.

சே………. மனுஷன் அவஸ்த்தை புரியாமல் அவ வாந்தி எடுக்குறாளாம். ரெண்டுநாள் நல்லா போனதுமாதிரி இருந்தது இப்போ அழுறதுக்கு இன்னொரு காரணம் கிடைத்து விட்டது. நல்லா அழட்டும். ஆனால் இதில் அழுவதற்கு என்ன இருக்கிறது என்றுதான் புரியவில்லை அவனுக்கு.

கீழே இறங்கி யாரிடமும் எதுவும் சொல்லாமல், டிபனும் சாப்பிடாமல் அலுவலகம் விரைந்தான். பாதிவழியில் அலைபேசி அழைக்க யார் என்று பார்த்தான்.

பிரகாஷ் அழைக்கவும் ஏதாவது முக்கியமான விஷயமாக இருக்குமென்று காரை ஓரமாக நிறுத்தி பேசினான்.

“ஹல்லோ……….. பிரகாஷ் சொல்லுடா ஏதாவது அவசர செய்தியா”.

“அதெல்லாம் எதுவுமில்லை சுஷின்…………. ஷிஜிக்கு ஒரே வாந்தி , அவளை ஹோச்பிடல் கூட்டி போகணும் அதான் இன்னைக்கு ஆபீஸ்க்கு மதியம் வாறேன் சரியா”.

“ஷிஜிக்கு பூட்(food) பாய்சன் ஆயிடுச்சா என்ன காலையில் மினியும் சொன்னா சண்டைபோட்டு அழுதாமனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டு, ரொம்ப முடியலையா நானும் வரவா”.

அவனது பேச்சில் குழம்பினான் பிரகாஷ், “சுஷின் உனக்கு விஷயமே தெரியாதா, இது அந்த வாந்தி இல்லை”.

“பிரகாஷ் என்கிட்டே அடி வாங்கப் போற, வாந்தியில் என்ன அந்தவாந்தி வேற வாந்தி , பேசுனதில் எனக்கு வாந்திவரும் போல இருக்கு. ஒழுங்கா சொல்லுடா”.

“சுஷின், நான் அப்பா ஆகபோறேன்………… ஷிஜி அம்மா ஆகப் போறா……….. அந்த வாந்திதான் இது புரியுதா”.

சுஷினுக்கு தன் காதுகளையே நம்ப முடியவில்லை. “பிரகாஷ்………. பிரகாஷ்……….. கன்க்ராட்ஸ்டா……….. நீ இன்னைக்கு ஆபீஸ் வரவே வேண்டாம். லீவ் போட்டு வெளியே போ. ஹோச்பிடல் போற அம்மா வாறாங்களா. தனியா போகாதே அம்மாவையும் அழைத்துப் போ.

வேற……….” . “சுஷின் நான் பாத்துக்கறேன் நீ ரொம்ப எக்சைட் ஆகாமல் பாத்து போ. சுலோ அம்மா வறாங்க நாங்க இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் கிளம்பிடுவோம்.

அப்புறம் அம்மா ஏதோ கோவில்ல வேண்டுதல் வச்சாங்களாம் அதனால் எல்லோரும் சேர்ந்து போயிட்டு சாயங்காலம்தான் வருவோம் சரியா”.

“அப்போ மதியம் ஆபீஸ் வாரேன்னு சொன்னது பொய்யா. சரி பார்த்து போயிட்டு வாங்க”. சொல்லிவிட்டு அழைப்பை துண்டித்தான்.

காரை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினான். காலையில் மினி சொன்ன “ஷிஜி வாந்தி எடுக்குறாள் . ஆனால் இங்கே…………” என்ற வாசகம் காதில் ஒலித்தது.

காரை ஒரே அழுத்தில் பிரேக் போட்டு நிறுத்தினான். பின்னால் வந்தவன் திட்டிவிட்டு போனது காதில் விழவில்லை.

அவள் சொன்னதின் அர்த்தம் நொடியில் விளங்கியது. சே இப்படிஒரு முட்டாளா இருந்து இருக்கின்றேனே. உடனே மினியிடம் போக துடித்தான். ஆனால் இன்று பிரகாஷும் இல்லை எனவே வேறு வழியில்லாமல் ஆபீஸ் சென்றான்.

ஒருமணிநேரம் தேவையான முக்கிய கோப்புக்களில் செக் களில் சைன் செய்தான். ஆனால் சிந்தனை மினியை சுற்றியே இருந்தது.

நேரம் 10.30 தை தாண்டியதும் இன்னும் முடியாது என்று தோன்ற, ஹேமந்திடம் சில பொறுப்புகளை கொடுத்துவிட்டு ஆபீஸை பார்த்துக்கொள்ளவும் சொல்லிவிட்டு வீட்டிற்கு விரைந்தான்.

சுஷின் செல்லும் வேகம் பார்த்து சுந்தரமே மிரண்டுபோனார். அடுத்த பதினைந்தாவது நிமிடம் வீட்டில் இருந்தான்.

அனைவரும் வெளியில் சென்றிருந்தனர். வேலைக் காரர்கள் வேலை செய்து கொண்டிருந்தனர். அவன் காரின் வேகம் பார்த்து மிரண்டு பார்த்த அவர்களை அலட்ச்சியம் செய்து அறையின் முன் மூச்சுவாங்க நின்றான்.

அறை உள்பக்கம் தாழ் போட்டிருக்குமோ என்று தோன்ற மெதுவாக தள்ளினான். தாழிடாத கதவு உடனே திறந்து கொண்டது.

உள்ளே நுழைந்து கதவை தாழிட்டான். மினியை கண்கள் தேடின, அவள் நின்ற கோலத்தில் அவனது ஆண்மை முறுக்கேறியது. மினி அவனது வரவை பார்க்கவில்லை. தன் போக்கில் கண்ணாடியின் முன்பு நின்று தலையை துவட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளது உடலை சுற்றி பிங்க் நிற பூ துவாலை சுற்றிக் கொண்டிருந்தது. மார்பில் இருந்து தொடை வரையே இருந்தது . கண்ணாடியில் நிழலாடுவது தெரிய யார் என்று கண்ணாடி வழியே பார்த்தாள்.

முதலில் கனவாக இருக்கும் என்று எண்ணியவள். அந்த உருவம் நெருங்கி வருவதை உணர்ந்தாள். தான் நிற்கும் கோலம் புரிய மனம் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது.

அம்மா வீட்டில் இருந்த பழக்கம் இங்குவந்ததும் மாறிப் போனது. ஆனால் இன்று யாரும் இல்லை வேலைக் காரர்கள் மாடிக்கு வருவதே இல்லை என்ற தைரியத்தில் தான் செய்த முட்டாள்தனம் புரிந்தது.

சுஷின் தன் கோட்டையும் , டை யையும் நிதானமாக களட்டி வீசிவிட்டு சட்டையின் காலர் பட்டனையும், கை பட்டனையும் கழற்றியவண்ணம் அவளை நெருங்கினான்.

மினி அசையவும் இல்லை அவன் புறம் திரும்பவும் இல்லை. சுஷின் நெருங்கிவந்து அவள் ஈரக் கூந்தலில் வாசம் பிடித்தான். கைகள் அவள் வயிற்றைச் சுற்றி படர்ந்தன. மினி அவனுடன் இழைந்தாள் . அவனது சூடான இதழ்கள் அவளது கழுத்தில் புதைந்தது.

கைகள் அவள் மேனியில் அலைய முற்ப்பட்டது. அவன் கைகளை முன்னேறவிடாமல் தடுத்தாள் மினி. ஆனால் தடுக்க இயலாமல் அவனது செய்கைகளுக்கு துணை போனது கைகள்.

இருவரின் உணர்வுகளும் கொந்தளித்தன. மினி அவன்புறம் திரும்பி அவன் மார்புடன் ஒன்றினாள். அவளை இறுக்கத் தழுவிக் கொண்டான்.

அவனது இதழ்கள் அவளது முகத்தில் ஒரு வேகத்துடன் ஊர்வலம் நடத்தின. குளிரில் நடுங்கிய அவள் இதழ்களை தன் இதழ்களால் சுடேற்றினான் . மெதுவாக அவளை விலக்கினான்.

மினியின் முகம் தாமரை என சிவந்திருந்தது. சுஷினின் பார்வை அவள் மேனியில் புரண்டது. “நான் டிரஸ் மாத்திட்டு வாறேன்”. அவனிடமிருந்து தப்ப வழி கண்டாள் மினி.

“நாம் செய்யபோகும் வேலைக்கு இந்த டிரஸ் ஸே அதிகம்” , அவள் காதில் ரகசியம் ஓதினான். மினி மிரண்டு பின்வாங்கினாள்.

“தேவ்……….. வேண்டாம்…….. நான் இப்போதான் குளித்தேன்”.

“பாத்தாலே தெரியுதே, இப்போதான் குளிச்சன்னு……….. வாசனைவேற தூக்குது. அவளது கழுத்துவளைவில் மீண்டும் முகம் புதைத்தான்.

அவளது கலக்கமும் நடுக்கமும் புரிந்து ஒரு பூவை கையாளும் விதத்தில் அவளை கையாண்டான். மினியின் தயக்கமும் கலக்கமும் மெதுவாக விலகியது. அவனுடன் இரண்டறக் கலந்தால் அவள்.

தன் கணவனின் ஆண்மையை மென்மையை ஆழ்ந்து அனுபவித்தாள் மினி. தன்னவளின் மென்மையை, காதலை உணர்ந்தான் சுஷின்.

தன் தேவை முடிந்ததும் சுஷினுக்கு நிறைய சந்தேகங்கள் எழுந்தன. மினியை தன் மார்பில் அணைத்துக் கொண்டு கேட்டான்.

“மின் நான் உங்க அம்மாகூட உன்கிட்ட பிரகாஷ் வீட்டில் அவனுடனே தங்கப் போவதா சொல்லலையா ஏன்”.

“அது………….. “, சொல்லாமல் தயங்கினாள் மினி.

“என்ன சொல்லு எதுக்கு தயங்குற”.

“இல்ல அன்னைக்கு அம்மா வீட்டில் முதல்ராத்திரி நடக்காததை அம்மா கண்டுபுடிச்சுட்டாங்க என்கிட்டே கேட்டாங்க நான் துடுக்குத்தனமா தெரியாமல் உளறிட்டேன். ஒரே அறை “.

“என்னது உன்னை அடிச்சாங்களா”, என்னமோ அவள் இப்பொழுதுதான் அடி வாங்கியதைப் போல அவளது கன்னத்தில் இதழ் பதித்தான்.

“அது நடந்து ஆறு மாசம் ஆகுது இப்போ இதுதான் சாக்குன்னு……….. , அதுமட்டும் இல்லை . என்னைக்கு உன் புருசன்கூட வாழுறியோ அன்னைக்கு என்கிட்டே பேசு அதுவரை என்கிட்டே பேசக் கூடாதுன்னு சொல்லிட்டாங்க.

நான் பேசினாலும் பேசவே இல்லை . அதனால்தான் எனக்கு தெரியாது”.

“அப்போவே அத்தைக்கு தெரியுமா. அதை வைத்துதான் அந்த விவேக் விளையாடப் பாத்தானா. நானும் நமக்குள் நடந்தது எப்படி அவனுக்கு தெரியும் என்று நினைச்சேன்.

அவனெல்லாம் உன் மாமன், அவன் உன் மாமாங்குற ஒரே காரணத்துக்காகதான் அவனை உயிரோட விட்டேன்”.

“அப்படியெல்லாம் சொல்லாதீங்க , அவரால்தான் நான் உங்களை விரும்பியதையும் என்னோட காதலையும் புரிந்துகொண்டேன்”.

“என்ன சொல்லுற நிலா”.

அன்று அவன் நடந்துகொண்டது தான் அவனை அடித்தது. அந்தநிமிடம் சுஷினை விரும்பியதை புரிந்துகொண்டது என அனைத்தையுமே சொன்னாள்.

ஆனாலும் தன் தாய் ஹோச்பிடலில் இருந்தபோது அவனை, அவனது அருகாமையை எதிர் பார்த்தது , ஏங்கியது என அனைத்தையுமே சொன்னாள். அன்று அவனை சுபாவுடன் பார்த்தபோது தான் உடைந்து போனது என அனைத்தையுமே சொன்னாள்.

சுஷின் , மினியை இறுக்க அணைத்துக் கொண்டான். “என் செல்லத்தை ரொம்ப தவிக்க விட்டுட்டேனா. இனிமேல் எதையுமே உன்னிடம் இருந்து மறைக்க விருப்பம் இல்லை.

அன்று என்ன நடந்தது என்று உனக்கு சொல்லுகிறேன். அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தான் அவன் சொல்லி முடித்ததும் மினி, “உங்க இடத்தில் யார் இருந்தாலும் இவ்வளவுதூரம் செய்து இருப்பாங்களான்னு சொல்லியிருக்க முடியாது.

நீங்கதான் சுபாவின் வாழ்க்கையை காப்பாற்றி விட்டிங்க. என் தேவ் எதை செய்தாலும் அதில் ஒரு காரணம் இருக்கும் என்று நான் இப்போ புரிஞ்சுகிட்டேங்க.

“ஆனாலும் மினி என்னைநீ அப்போவே லவ் பண்ணி இருக்க இதுதெரியாமல் இவ்வளவுநாள் வேஸ்ட் பண்ணிட்டோமே.

இப்போ அதையெல்லாம் ஈடுகட்டணும்”.

“நீங்க என்னை வெறுத்துட்டிங்க இல்ல. கொஞ்ச நாள்”.

“யாரு சொன்னா, என்னைக்கு உன்னை பார்த்தேனோ அன்று முதல் இந்த நிமிடம் வரை உன்னை காதலிக்கிறேன். அந்த காதல் குறையவே இல்லை.

நடுவில் கொஞ்சநாள் விலக காரணம் என்னை கட்டுப்படுத்த முடியாமல்தான். எங்கே நெருங்கினால் உன் அனுமதி இல்லாமலேயே உன்னை ஆண்டுவிடுவேனோ என்ற தவிப்புதான் காரணம்.

எப்போ உன்னோட காதலை சொல்லுவியோ அந்த நிமிடம் என் காதலை வெளிப்படுத்தலாம் என்று எண்ணினேன்டா”.

“நான் எப்போ என் காதலை உணர்ந்தேனோ அப்போவே…………..”.

“அப்போவே சொல்லு……………”.

“நீங்க நெருங்கினால் விலகக் கூடாதுன்னு முடிவு செஞ்சு இருந்தேன்”, சொல்லிவிட்டு அவனுள் புதைந்தாள்.

“நிலா…………. நிலா…………. இவ்வளவுநாள் வீணாக்கிட்டனே………… இனிமேல் நீ சொல்லவே வேண்டாம். நானே…………

சிரித்தபடி அவளை அணைத்தான். அவர்களின் தேவைகள் இன்னும் துவங்கியது.

 

இனிய உதயம் துவங்கியது அவர்கள் வாழ்வில்.

 

_______________________________________________________________________________________________

 

சரியாக ஷிஜிக்கு ஒன்பது மாதம் முடியும் அன்று காலையில், “அம்மா…….” என்ற அலறலில் சுஷினின் வீடே குலுங்கியது.

மினியின் காதை அந்த சத்தம் தீண்டியதும் திடுக்கிட்டு விழித்தாள். “என்னங்க ஷிஜியோட சத்தம் கேக்குதுங்க எழுந்துபோய் என்னன்னு பாருங்க”.

“கதவு பூட்டிதானே இருக்கு யாரும் வர மாட்டாங்க. நீ பேசாமல் இரு”, அவனது வேலையை துவங்கினான் அவன்.

அந்தவேளையில் கதவு தட்டப்படும் ஓசை கேட்டது. மினி, “போச்சு நீங்க போய் கதவை திறங்க”.

“ஏன் நீ போய் திற”.

“என் டிரஸ்ஸை கலைச்சு குட்டி சுவர் ஆக்கிட்டு பேசுறதைப் பார்”. துணிகளை எடுத்துக் கொண்டு பாத்ரூமில் புகுந்துகொண்டாள். எழுந்து செல்லும்போதே தலை சுற்றியது. அதை கவனிக்காமல் போனாள் மினி.

சுஷின் அவள் சென்றதும் எழுந்து கதவைத் திறந்தான். சுலோ ஷிஜிக்கு வலி வந்துவிட்டதாக சொல்ல, அனைவரும் வேகமாக கிளம்பி ஹோச்பிடல் சென்றனர்.

அங்கு அவளுக்கு பிரகாஷின் விருப்பப்படி அழகான தேவதை பிறந்தாள். ஷிஜியை அறைக்கு மாற்றும்வரை யாரும் எதுவும் சாப்பிடவில்லை.

எனவே சுந்தரம் சென்று காபி வாங்கிவந்தார். அனைவரும் அருந்தினர். மினிக்கு காபி குடித்தவுடன் வயிற்றைப் புரட்டிக் கொண்டு வாந்தி வந்தது.

ஓடிப்போய் பாத்ரூமில் வாந்தி எடுத்தாள். சுஷின் அவளை தாங்கிக் கொண்டான். “என்ன மினி காபி பிடிக்கலையா. நல்லாதானே இருக்கு அப்புறம் ஏன்”.

மீனாட்சி மினியின் அருகில் சென்று, “நாள் தள்ளி போய் இருக்கா” என்று கேட்க மினி ஆம் என்று தலை அசைத்தாள்.

உடனே மீனாட்சி, “சுஷின் உங்க பொண்டாட்டிக்கு பிடிச்சுருக்கு, ஆனா உங்க புள்ளைக்குதான் பிடிக்கலை போல”.

அவர் சொன்னதும் அனைவரும் சுஷினுக்கும் மினிக்கும் வாழ்த்து சொல்ல, மினி சுஷினைப் பார்க்க, சுஷினின் உதடுகள் அவளிடம் முணுமுணுத்தன , “ஐ லவ் யு டா “.

மினி வெட்கத்துடன் திரும்பச் சொன்னாள்………… “நானும்…………..”.

அவர்களுக்கும் ஒரு குட்டி சுஷினோ, குட்டி மினியோ வந்து அவர்கள் வாழ்வை மேலும் அழகாக்குவாள்.

நாமும் நம் வாழ்த்துக்களை சொல்வோம்.

சுபம்.

நன்றிகளுடன்,

உங்கள் அன்புத் தோழி,

Infaa. @ infanta.s

About lavender

Check Also

images

Ithu Kaathalendraal -47

PRAT  –  47.   ஷிஜிக்கு யோசிக்க யோசிக்க தலையை வலிப்பதுபோல் இருந்தது. என்ன முடிவு எடுக்க இன்னும் காலேஜ் …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *