_ap_ufes{"success":true,"siteUrl":"ladyswings.com","urls":{"Home":"http://ladyswings.com","Category":"","Archive":"http://ladyswings.com/2017/03/","Post":"http://ladyswings.com/novels-download/tamil-novel-and-book-writer-index/","Page":"http://ladyswings.com/contest-submission/","Attachment":"http://ladyswings.com/?attachment_id=5393","Nav_menu_item":"http://ladyswings.com/uncategorized/ad-test-2/","Wp_automatic":"http://ladyswings.com/wp_automatic/2394/"}}_ap_ufee
Breaking News
Home / Novels / Shenba Ninnai Saranadainthen / Shenba _Ninnai Saranadainthen 5

Shenba _Ninnai Saranadainthen 5

அத்தியாயம் -5

 

ரமேஷ் ,சித்தார்த், ஜீவா மூவரும் பி.இ ஒன்றாக படித்தனர். ரமேஷின் வீடு சென்னையில்  இருந்ததால், மற்ற இருவரும் ரமேஷின் வீட்டில் தங்கி படித்துவந்தனர். மூவரும் பி.இ முடித்ததும் ஆளுக்கொரு பக்கமாக பிரிந்துவிட்டனர்.

 

ஆனாலும், போன் மூலமும் ஈமெயில் மூலமும் இவர்களின் நட்பு தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. சித்தார்த் டெல்லியிலும், ஜீவா லண்டனிலும், ரமேஷ் சென்னையிலும் தங்கள் மேற்படிப்பை தொடர்ந்தனர். மூவருக்கும் சென்னையில் சொந்தமாக தொழில் தொடங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்தது.

 

முதலில் ஏதாவது ஒரு நல்ல  கம்பெனியில் வேலைக்கு சேர்ந்து இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தொழில் தொடங்கலாம் என்று முடிவு செய்திருந்தனர்.அதன்படி சித்தார்த்துக்கு ஒரு அமெரிக்கன் கம்பெனியில் நல்ல வேலை கிடைத்தது.

 

ரமேஷ் தன் தங்கைக்கு நல்ல வரன் வந்ததால் திருமணம் முடிவு செய்து சித்தார்த் ,ஜீவாவுக்கு அழைப்பு அனுப்பினான். ஜீவா வெளிநாட்டில் இருந்ததால் தன்னால் திருமணத்திற்கு வர முடியவில்லை என ரமேஷுக்கு கடிதமும் தீபாவிற்கு வாழ்த்து செய்தியும் அனுப்பி இருந்தான்.

 

தன் நண்பன் ரமேஷின் தங்கை தீபாவின் திருமணத்திற்காக சித்தார்த் சென்னை வந்தான்.ரமேஷுக்கு அப்பா இல்லை அம்மா மட்டும் தான்.

 

சித்தார்த் ஏர்போர்டிலிருந்து  டாக்சி மூலமாக சாந்தோமிலிருந்த ரமேஷின் வீட்டிற்குச் சென்று இறங்கினான். ரமேஷின் வீடு கல்யாண களை கட்டி இருந்தது .யாருடனோ பேசிக்கொண்டிருந்த ரமேஷ் சித்தார்த்தை பார்த்தவுடன் ஓடி வந்து அணைத்துக்கொண்டான்.

 

“டேய் சித்தார்த், நீ வந்தது எனக்கு  எவ்வளவு சந்தோஷமாக இருக்கிறது தெரியுமா?  ஜீவாவால் தான் வர முடியாது நீயும் லீவ் கிடைக்காது என்று சொன்னாயா ரொம்ப கஷ்டமாக இருந்ததுடா”? என்று நண்பனை பார்த்த சந்தோஷத்தில் பேசிக்கொண்டே இருந்தான்.சித்தார்த் புன்னகையுடன் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

 

யாரிடம் இவ்வளவு சத்தமாக சந்தோஷமாக பேசிக்கொண்டிருக்கிறான் என்று பார்க்க வந்த ரமேஷின் அம்மா சித்தார்த்தை பார்த்ததும் ஓடி வந்து வரவேற்றார்.”வா சித்தார்த்,உள்ளே வாப்பா” என்று அன்புடன் அழைத்தார்.”அப்பாடி நீங்களாவது வா என அழைத்தீர்களே” என்று பெருமூச்சு  விடுவது போல நடித்தான்.

 

உள்ளே வந்த சித்தார்த்தை பார்த்து விட்டுத் தீபா ஓடிவந்தாள்.

 

“அடடா கல்யாண பொண்ணு எப்படி இருக்கிறாய்?”என தீபாவை விசாரித்தான்.

 

“நான் நல்ல இருக்கேன் அண்ணா நீங்க எப்படி இருக்கிறீர்கள்?எங்கே என் கல்யாணத்துக்கு வராமல் போய் விடுவீர்களோ என்று நினைத்தேன். நீங்களாவது வந்தீர்களே” என நீளமாக பேசிக்கொண்டிருந்தாள்

 

“ரொம்ப பேசி டயர்ட் ஆகிடாதே, அப்புறம் மாப்பிள்ளை போன் செய்தால் உன்னால் பேச முடியாது” என்று கிண்டல் செய்துகொண்டிருந்தான்.

 

“போங்க அண்ணா உங்களுக்கு எப்போதும் கிண்டல்தான் இன்று சடங்கு அது இது என்று ரொம்ப பிசியா இருப்பார் அதனால் போன் செய்யமாட்டார்” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே“தீபா, உனக்குப் போன்” என யாரோ அழைக்க சித்தார்த் தீபாவை பார்த்து சிரித்தான்.

 

“சும்மா கிண்டல் பண்ணாதீங்க அண்ணா. அவரா இருந்தா மொபைல்ல தான் பேசுவார்”. எனச் சொல்லிவிட்டு போன் பேச சென்றுவிட்டாள். அவள் செல்வதையே பார்த்துக்கொண்டிருந்த சித்தார்த் ரமேஷிடம், “சின்ன பெண்ணாய் பார்த்தது போல இருக்கு இன்று அந்த பெண்ணுக்கு கல்யாணம்” எனச் சொல்லி சிரித்துக்கொண்டிருந்தான்.

 

போன் பேசிவிட்டு வந்த தீபா தன் அம்மாவிடம் “அம்மா மதுதான் போன் செய்தாள்.மெஹந்தி போட யாரையோ அழைத்து வருகிறாளாம் சீக்கிரம்  சாப்பிட்டு விட்டுத் தயாராக இருக்க சொன்னாள்” எனச் சொல்லிவிட்டுத் தன் தோழிகள் இருந்த அறைக்குச் சென்றாள்.

 

அனைவரும் உணவருந்திவிட்டுச் சற்றுநேரம் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டிருந்தனர்.

 

சித்தார்த் இருந்த அறைக்கு ரமேஷின் தம்பி சுரேஷ் வந்து விசாரித்துவிட்டு, “அண்ணா கீழே வாங்க தீபா friends எல்லாம் வந்து இருக்கிறார்கள் இன்னும் கொஞ்சம் நேரத்தில் மெஹந்தி போட ஆரம்பித்தவுடன் இந்த பொண்ணுங்க எல்லாம் சாமியாடுவார்கள் பார்க்க காமெடியா  இருக்கும்” எனச் சொல்லி சித்தார்த்தை கீழே அழைத்துவந்தான்.

 

“சாமி ஆடுவார்களா இது என்னடா புதுசாக ஏதோ சொல்கிறாய்” என சுரேஷிடம் விளக்கம் கேட்டான் சித்தார்த். “எல்லோரும் டான்ஸ் ஆடுவார்கள் என்பதை தான் அப்படி சொல்கிறான்” எனச் சொல்லிவிட்டுச் சிரித்தான் ரமேஷ்.

 

தீபா ,சுரேஷ் இருவரின் நண்பர்களும் வீடு நிறைய குழுமி இருந்தனர். சித்தார்த்தும் ரமேஷும் உடன் அமர்ந்திருந்தனர்.அனைவரும் ஒரே கல்லூரி என்பதால் கேலியும் கிண்டலுமாக இருந்தது.

 

“என்ன தீபா உங்க காங்லீடரை இன்னும் காணவில்லை”? என்று ரமேஷ் கேட்க, “அண்ணா அவள் ‘காங்லீடர்’ இல்லை‘அல்லிராணி’ “என்றான் சுரேஷ்.

 

“இது என்னடா புது பெயராக இருக்கு” என்றான் ரமேஷ்.

 

“எல்லாம் தீபக் வைத்த பெயர் தான்” என விளக்கம் அளித்தான் சுரேஷ்.

 

“யாருடா அது அல்லிராணி ரொம்ப திமிர் பிடித்த பெண்ணா”என்று ஆர்வமாக கேட்டான் சித்தார்த்.

 

“அதெல்லாம் இல்லை ரொம்ப நல்ல பெண். இந்த பசங்களுக்கு எல்லாம் அவ பயப்பட மாட்டாள். அதான் அந்த பெயர்” என விளக்கம் அளித்தான் ரமேஷ்.

 

ரமேஷ் விளக்கம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே கார் ஒன்று வந்து நின்றது.முதலில் ஒரு பெண் இறங்கினாள் காரின் மறுபுறம் மற்றொரு பெண் இறங்கினாள். ரத்த சிகப்பில் பாவாடை அணிந்து கருநீல நிறத்தில் தாவணி அணிந்து கொண்டு இருந்தாள். கழுத்து காதில் ரூபி முத்து செட் நகை அணிந்திருந்தாள். நீளமான கூந்தலை பின்னி தலை நிறைய மல்லிகை பூ வைத்து தேவதையாக தோன்றினாள்.

 

தூரத்தில் வந்துகொண்டிருந்த மதுமிதாவை சுட்டிக்காட்டிய ரமேஷ், “இவள் தான்டா நீ கேட்ட ‘அல்லிராணி’ பெயர் மதுமிதா”என சித்தார்த்திடம் சொல்லி கொண்டிருந்தான் ரமேஷ். அதன் பிறகு ரமேஷ் சொன்ன வார்த்தைகள் எதுவும் சித்தார்த்தின் காதில் விழவில்லை

 

காரிலிருந்து இறங்கியது முதல் மதுவையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் சித்தார்த்.அவன் மனமோ தாளமே இல்லாமல் ஆடிகொண்டிருந்தது.சித்தார்த் இவள் தான் நீ தேடிகொண்டிருந்தவள் என அவன் மனம் சந்தோஷ கூச்சளிட்டுக்கொண்டிருந்தது.

 

இவளை போய் அல்லிராணி என்றானே இல்லை இவள் என் இதயராணி என தனக்குள் புலம்பிக்கொண்டிருந்தான். மதுமிதா ஷார்ட்டா ‘மது’,  கூப்பிடவே எவ்வளவு இனி,மையாக இருக்கிறது என மனதிற்குள் எண்ணிக்கொண்டே மதுவை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

மதுமிதா வருவதை பார்த்த தீபா இரண்டு கைகளையும் விரித்துக்கொண்டு மதுவை நோக்கி ஓடினாள். மதுவும் தீபாவை அணைத்துக்கொள்ள அதே போல ஓடிவந்தாள். இருவரும் அருகில் வரவும் இருவருக்கும் இடையில் சுரேஷ் வந்து நின்றான் இன்னும் இரண்டு அடி எடுத்துவைத்தால் நிச்சயம் மது சுரேஷின் மீது முட்டிக்கொள்வாள்.

 

சட்டென்று சுதாரித்த மது சுரேஷ் மீது மோதாமல் நிற்க முயன்றாள். ஆனால், ஓடிவந்த வேகத்தில் நிற்க முடியாமல் தள்ளாட அதற்குள் மதுவின் பின்னால் வந்த வித்யா மதுவின் கைகளை பிடித்து வேகமாக பின்புறமாக இழுத்தாள்.

 

என்ன நடக்க போகிறது என சுரேஷின் நண்பர்கள் அனைவரும் ஆவலாக பார்த்துக்கொண்டிருக்க சுரேஷின் முகம் போன போக்கை பார்த்து, “ஆஹா சுரேஷ் கண்ணா ஐடியா நல்லா ஊத்திக்கிச்சுடோய்” என கத்த சுரேஷ் அசடு வழிய நின்றுகொண்டிருந்தான்.

 

தீபா சுரேஷின் முதுகிலேயே குத்தினாள். “தீபக் அண்ணா மட்டும் இந்த சீனை பார்த்து இருக்கணும்… உன் முதுகில் டின் கட்டி இருப்பார்” எனச் சொல்லிக்கொண்டே மதுவின் கைகளை பிடித்து வீட்டின் உள்ளே அழைத்து சென்றாள்.

 

“சாரி, மது சுரேஷ் இப்படி செய்வான் என்று நான் நினைக்கவே இல்லை” என மதுவிடம் மன்னிப்பு கேட்டுகொண்டிருந்தாள்.

 

“பரவாயில்லை தீபா” என மது சொன்னாலும் மதுவின் முகம் சற்று வாட்டமாக இருந்தது. “ப்ளீஸ் மது” என தீபா கெஞ்சி கொண்டிருந்தாள்.

 

மதுவின் முகத்தை பார்த்த சித்தார்த்திற்கு சுரேஷின் மீது கோபமாக வந்தது. எவ்வளவு சந்தோஷமாக துள்ளி குதித்து ஓடிவந்தாள்.இவன் செய்த வேலையால் அவள் முகம் அனிச்சம் மலராக வாடிவிட்டதே என தனக்குள் தவித்துகொண்டிருந்தான்.

சுரேஷ் நேராக மதுவிடம் வந்தான்.தன் அருகில் வந்து நின்ற சுரேஷை பார்த்துவிட்டு மது நகர்ந்து செல்ல முயல மதுவின் கையை பிடித்த சுரேஷ் “சாரி மது நான் சும்மா விளையாட்டுக்குத்தான் அப்படி செய்தேன். நீ அடுத்த அடி எடுத்து வைப்பதற்குள் நான் நகர்ந்து இருப்பேன்”.

 

“சாரி மது” என்று மீண்டும் மன்னிப்பு கேட்டான். வித்யா வேகமாக வந்து சுரேஷின் கையை தட்டி விட்டாள்.”நீ கொஞ்சம் வாயை மூடிக்கொண்டு போ” என சுரேஷிடம் கத்தினாள். வித்யாவின் குரலை கேட்டு அங்கே வந்த சுரேஷின் அம்மா“என்ன எல்லரும் அமைதியாய் இருக்கிறீர்கள் என்ன மது ஏன் டல்லா இருக்கிறாய்”? என்று விசாரித்துக்கொண்டு  இருந்தார்.

 

சுரேஷ் தர்மசங்கடமான நிலையில் நின்றிருந்தான். விளையாட்டுக்குச் செய்ய போய் இப்படி ஆகிவிட்டதே இதனால் மதுவின் நட்பை இழந்து விடுவோமோ என தவித்துக்கொண்டிருந்தான்.

 

ரமேஷும் சித்தார்த்தும் என்ன நடக்குமோ என பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். சுரேஷை பார்க்கவும் பாவமாக இருந்தது தீபா தன் அம்மாவிடம் ஏதோ சொல்ல வந்ததை கவனித்த மது முந்திக்கொண்டு “அது ஒன்னும் இல்லை ஆன்ட்டி வரும் வழியில் ஒரு சின்ன அச்சிடேன்ட் அதை பற்றி சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன் அதான் வேறு ஒன்றுமில்லை” என படபடப்புடன் சொல்லி முடித்தாள்.

 

“அவ்வளவு தானா நான் வேறு என்னவோ என்று நினைத்தேன்”எனச் சொல்லிக்கொண்டே தன் வேலையை கவனிக்க சென்றுவிட்டார்.

ரமேஷ் மதுவின் அருகில் வந்து “ரொம்ப தேங்க்ஸ்,மது நீ எங்கே அம்மாவிடம் சுரேஷை காட்டி கொடுத்து விடுவாயோ என பயந்துகொண்டிருந்தேன்”? என்றான் நன்றியுடன்.

 

ரமேஷை பார்த்து சிரித்த மது சுரேஷிடம் திரும்பி “சுரேஷ் உன்னை காட்டி கொடுக்க எனக்கு மனம் வரவில்லை ஏற்க்கெனவே ஆன்ட்டிக்கு  உன்னிடம் கொஞ்சம் வருத்தம் இருக்கிறது. இந்த விஷயத்தை சொல்லி நான் அவர்களை இன்னும் கஷ்டபடுத்த விரும்பவில்லை.

 

“நான் உன்னை தப்பாக நினைக்கவில்லை ஆனால், இது போல யாரிடமும் விளையாட்டுக்கு கூட நடந்து கொள்ளாதே” எனச் சொல்லிவிட்டுத் தீபாவின் அருகில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள்.

 

இவற்றை எல்லாம் ஹாலில் அமர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த சித்தார்த்தின் மனதில் மது ஆழமாக பதிந்தாள். எவ்வளவு நல்ல பெண் .தன்னால் அடுத்தவர் மனம் புண்படக்கூடாது என்று நினைப்பவள் என எண்ணிக்கொண்டே அவளையே பார்த்துகொண்டிருந்தான்.

 

சித்தார்த்தின் பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்த ரமேஷை கூட கவனிக்கவில்லை.

 

“டேய் சித்தார்த்” என அவன் முதுகில் தட்டினான் ரமேஷ் சுய நினைவுக்கு வந்த சித்தார்த் “என்ன ரமேஷ்?” என்றான்.

 

அதற்குள் அவன் யாரை பார்த்துகொண்டிருக்கிறான் என தெரிந்து கொண்ட ரமேஷ் “என்னடா சைட்டா?” என்றான் சிரித்துக்கொண்டே .

 

“சேச்சே அதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை” என சித்தார்த் சமாளிக்க, “சைட்டடி ஆனால், அந்த பெண்ணையும் அவள் கூட வந்த பெண்ணையும் விட்டுவிட்டு வேறு ஏதாவது பெண்ணை சைட்டடி” என்றான் ரமேஷ்.

 

“இது என்னடா உங்க வீட்டில் எல்லோருமே புரியாமதான் பேசுவீங்களா என்றான் சித்தார்த்.

 

ரமேஷ் புன்னகையுடன், “அந்த ரெண்டு பெண்களுக்கும் மாப்பிள்ளை ரெடியா இருக்காங்க. அதனால சொன்னேன்” எனச் சொல்லிவிட்டுச் சித்தார்த்தை பார்த்தான். “ஒஹ்” என கேட்டுகொண்டான் சித்தார்த்.

 

தீபா சுரேஷ் அனைவரின் நண்பர்களும் அமைதியாய் இருக்க தன்னால் தானே எல்லோரும் இப்படி மூட் அவுட் இருக்கிறார்கள் என் எண்ணி “என்னப்பா மெஹந்தி function ஸ்டார்ட் பண்ணலாமா என்றாள் மது”. மதுவே சந்தோஷத்துடன் பேச மீண்டும் மெதுவாக கலகலப்பு ஆரம்பித்தது.

 

கீதா எழுந்து “ஜென்ட்ஸ் எல்லோரும் வெளியே போங்க நாங்க பாங்க்ஷன் ஆரம்பிக்க வேண்டும்” எனச் சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தாள்.  சுரேஷின் நண்பர்கள் இதுக்கு நாங்க ஒத்துக்க மாட்டோம். மெஹந்தி function நைட்ல தானே செய்வாங்க நீங்க மதியமே செய்கிறேர்களே என கேட்டனர்.

 

“உம் நைட் நாங்க எங்க வீட்டுக்குப் போக வேண்டாமா”? என வித்யா கேட்க. “ஏம்மா இங்கேயே தங்கினால் என்ன..? நாங்க தான் துணைக்கு இருக்கிறோமே” என்றான் ஒருவன் . “எங்க பயமே அது தானே என்றாள்” ஒரு பெண்

 

“பார்த்தியாடா இதுங்களுக்கு கொழுப்பை, காலேஜுக்கு வரும்போது கூடவே வருகிறோம், போகும் போது பத்திரமா கொண்டு போய் திரும்ப வீட்டில் விட்டு நடு ராத்திரி நாங்க வீட்டுக்குப் போய் எங்க வீட்டில் திட்டு வாங்குகிறோம்”.“இதெல்லாம் யாருக்காக உங்களுக்காக தானே” என ஒலிம்பிக்ல் தங்க பதக்கம் வாங்கியது போன்ற பெருமையுடன் தங்கள் பிரதாபத்தை சொல்லிகொண்டிருந்தனர்.

 

“அந்த நன்றிக்காக நாங்க இங்கேயே இருக்க அனுமதிக்க கூடாதா? காலைல இருந்து வேலை செய்து களைத்து போய்விட்டோம். நீங்க டான்ஸ் ஆடி பாட்டு பாடி எங்களை கொஞ்ச என்டேர்டெய்ன் பண்ணக்கூடாதா?” என வீரமாக ஆரம்பித்து கெஞ்சலில் முடித்தனர். அளாளுக்கு ஒன்று சொல்ல சரி போய் தொலைங்க என்றனர் பெண்கள்.

 

“சரி சரி செய்வது தான் செய்கிறீர்கள் நல்ல பாட்டா பாடி ஆடுங்க என்றனர்.”” இதுகளுக்கு டான்ஸ் வேறு ஆடனுமாம்டி” எனச் சொல்லி சிரித்துகொண்டனர் பெண்கள். “சரி டான்ஸ் தான் ஆட மாட்டீர்கள் அட்லீஸ்ட் பாட்டாவது பாடுங்கம்மா” என்று கெஞ்ச“சரி போய் தொலைங்க பாடுகிறோம் யாராவது ஜென்ட்ஸ் வாய்ஸ் பாடணுமே” என்றனர் பெண்கள்.

 

“அதுக்கு என்ன நம்ம கல்லூரி எஸ் பி பி பாடுவார்” என சுரேஷை சுட்டிக்காட்டினர். அப்போ நம்ம மதுவே சேர்ந்து பாடட்டும்”என்று தீபா சொல்ல “ஐயயோ நான் பாட மாட்டேன்” என்றாள் மது. “ஏய் நம்ம கல்யாண பொன்னே பாட சொல்கிறாள் பாடுடீ என வற்புறுத்த சரி என அரை மனதோடுச் சம்மதித்தாள் மது.

 

இருவரும் தனி தனியாகவும் சேர்ந்து பாடிய பின் கல்யாண வீடு களை கட்ட ஆரம்பித்தது.  பாட்டிலிருந்து டான்ஸ் ஆட ஆரம்பித்தனர்.ஒருவழியாக எட்டு மணிக்கு முடித்தனர். பெண்கள் அனைவரும் உணவுக்குப் பின் தங்கள் வீட்டிற்கு கிளம்பினர்.

 

சித்தார்த் எப்படியாவது மதுவிடம் பேச முயற்சி செய்தான். ஆனால், யாராவது அவளுடன்  இருந்து கொண்டே இருந்தனர்.அன்று இரவு சித்தார்த்துக்கு மதுவின் ஞாபகமே ஓங்கி இருந்தது.மது பேசும்போது அவளது தலைஅசைப்புக்கு ஏற்ப அவள் காதில் இருந்த ஜிமிக்கி நடனமாடிய அழகை நினைத்து ரசித்து கொண்டிருந்தான்.

 

மது உனக்குப் பேசும் கண்கள் உன் மனம் நினைப்பதை உன் கண்கள் உணர்த்தி விடுகிறது.மது நான் உன்னை உண்மையாகவே காதலிக்கிறேனா? இல்லை இது வெறும் ஈர்ப்பு தானா என தனக்குள் குழம்பினான். ஆனால், இதுவரை எனக்கு இப்படி ஒரு எண்ணம் எந்த பெண்ணையும் பார்த்தபோது தோன்றவில்லையே .

 

சரி மதுவிடம் இப்போது எதுவும் பேச வேண்டாம் அவளும் படித்துக்கொண்டிருக்கிறாள். நானும் இப்போது தான் வேலையில் சேர்ந்திருக்கிறேன்.சொந்தமாக தொழில் ஆரம்பித்து விட்டு அதன் பிறகு மதுவிடம் சொல்லலாம் இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள் கொஞ்சம் பொறுமையாக இருப்போம்.

 

மது எனக்குத்தான் என்றாள் நிச்சயம் எனக்காக மது காத்திருப்பாள் என் காதல் உண்மை என்றால் காலம் அவளை காத்திருக்க வைக்கும் என எண்ணிக்கொண்டே உறங்கிவிட்டான்.

 

இந்த காத்திருப்புக்கு அர்த்தமே இல்லாமல் போகபோகிறதென்று அப்போது அவனுக்கு தெரியவில்லை.

About ladys wings

Check Also

download

Shenba Ninnai Saranadainthen -62

அத்தியாயம்—62   தூக்கத்திலிருந்து அலறிக்கொண்டு எழுந்த மது ஒரு நிமிடம் ஒன்றும் புரியாமல் முகம் முழுதும் வியர்க்க, அனிச்சை செயலாக …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *