_ap_ufes{"success":true,"siteUrl":"ladyswings.com","urls":{"Home":"http://ladyswings.com","Category":"","Archive":"http://ladyswings.com/2017/01/","Post":"http://ladyswings.com/novels-download/vasagargalin-top-list/","Page":"http://ladyswings.com/contest-submission/","Attachment":"http://ladyswings.com/?attachment_id=4893","Nav_menu_item":"http://ladyswings.com/uncategorized/ad-test-2/","Wp_automatic":"http://ladyswings.com/wp_automatic/2394/"}}_ap_ufee
Breaking News
Home / Novels / Shenba Ninnai Saranadainthen / Shenbas- Ninnai Saranadainthen -9

Shenbas- Ninnai Saranadainthen -9

அத்தியாயம்– 9

அலுவலகத்துக்கு வந்த சித்தார்த் அனைவரின் காலை வணக்கத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டு பதில் வணக்கம் சொல்லிக்கொண்டே மதுவின் இடத்தையும் ஒரு நோட்டம் விட்டுக்கொண்டே மது ஏன் வரவில்லை…? என யோசனையுடன் தன் கேபினுக்குள் வந்து அமர்ந்தான்.

அப்போது தான் அவனுக்கு மது 2 நாட்களுக்கு அலுவலகம் வரமாட்டாள் என்ற ஞாபகம் வந்தது. அதுவும் நல்லதுக்குத்தான். ஏற்கெனவே இந்த கனவு என்னை பாடாகப்படுத்துகிறது.இப்போதைக்கு அவள் முகத்தை பார்க்காமல் இருப்பதே மேல் என எண்ணிகொண்டான். அவன் மனம் ஒருபுறம் இப்படி எண்ணினாலும் மறுபுறம் மதுவைப் பார்க்க முடியவில்லையே…!!என ஏக்கமாக இருந்தது.

சற்றுநேரத்தில் ஜீவாவும் வந்துவிட இருவரும் வேலை சம்மந்தமாக பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.  ஜீவா, “சித்தார்த், நமக்குப் புதுசா ரெண்டு அனிமேஷன் ஸ்டோரி சம்மந்தமான ஆர்டர் வந்திருக்கு. நாம ரெண்டு பெரும் ஆளுக்கு ஒரு அசைன்மென்ட் எடுத்து செய்யலாம். இந்த அசைன்மென்ட்டை பொருத்த வரைக்கும் நாம ரெண்டு பேரும்தான் டீம் லீடர்ஸ். நமக்கு உதவியா நாலு பேரை செலக்ட் பண்ணி இந்த அசைன்மெண்டை நல்லபடியா முடித்துக்கொடுக்கணும். இது அவங்களுடைய எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றும் வகையிலிருந்தால்,  தொடர்ந்து நமக்கு அவங்களுடைய ஆர்டர் அண்ட் சப்போர்ட் இருக்கும். நம்ம கம்பெனி பெயரும் நல்லா ரீச் ஆகும்” என்றான்.

சித்தார்த் ஜீவா பேசி முடிக்கும் வரை நடுவில் எதுவும் பேசாமல் கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். கொஞ்சம் நேரம் சித்தார்த் யோசித்துக் கொண்டிருந்தான்.

சித்தார்த், “சரி. இந்த வேலைக்கு யாரை செலக்ட் பண்ணலாம் நீயே சொல்லு” என்றான்.

“சிவா, மது, கீதா, லதா இவங்க நாலு பேரையும் நம்ம கூட சேர்த்துக்கலாம். இதில் மதுவும், கீதாவும் ஒண்ணா படிச்சவங்க. கீதா 10 நாள் மெடிக்கல் லீவில் இருக்காங்க. புதன் கிழமைலயிருந்து ஆபிஸ் வருவாங்க” என்றான். மதுவைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். ரொம்ப நல்ல மாதிரி. டேலண்டட், யாரும் மதுவோட வேலையில் தப்பு சொல்லவே முடியாது” என ஜீவா நிறுத்தாமல் மதுவைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

சித்தார்த்திற்கு எரிச்சலாக இருந்தாலும், ஏதும் சொல்லவில்லை. மதுவைப் பற்றி பேசும் போது ஜீவாவின் முகத்தில் தெரிந்த மலர்ச்சியைக் கண்டவனுக்கு எரிச்சல் இன்னும் அதிகமானது.

சித்தார்த்,” ஸ்ஸ்….” என இரண்டு காதுகளையும் நன்றாக தேய்த்து விட்டுக்கொண்டான்.

ஜீவா, “என்னடா?” என்றான் அப்பாவியாக.

சித்தார்த்தும், ” ஆமாம்டா, இப்போ நீ மதுமிதா புராணம் பாடினியே அதுல என் ரெண்டு காதும் நல்லா அடைத்துவிட்டது” என கிண்டலாகச் சொன்னான்.

ஜீவாவிற்குக் கோபம் வந்தது.

“ஏண்டா, நான் சொல்வது உனக்குக் கிண்டலா இருக்கா? நீயே மதுவோட வொர்க் சின்சியாரிடியை பாராட்டத்தான் போகிறாய் வேண்டுமானால் பார்” என கோபத்தோடுச் சொன்னான்.

சித்தார்த், “அப்போ மதுமிதா என்னோட சேர்ந்து இந்த அசைண்மென்ட் பண்ணால் நான் மதுவைப் பற்றி நல்லா புரிந்து கொள்ள முடியும் எனச் சொல்கிறாயா?” என்றான்.

சித்தார்த்தின் உள்நோக்கம் புரியாது ஜீவாவும் சரியென ஒத்துக்கொண்டான். இந்த ஒரு மாதத்திற்காவது ஜீவா மதுவின் சந்திப்பை தடுக்கவேண்டும் என எண்ணி இருந்தது நிறைவேறிய சந்தோஷத்தில் சித்தார்த் நிம்மதியாக இருந்தான். இது தன் நண்பனின் நன்மைக்கு என நினைத்துக்கொண்டான், ஆனால், தன்னை தவிர மற்றவரிடம் மது சகஜமாக பழகுவதை  தன்னால்[சித்தார்த்தால்] ஏற்கமுடியவில்லை என்ற உண்மை அவனுக்குப் புரியவில்லை.

புதன்கிழமை அன்று காலையில் சித்தார்த் அலுவலகத்திற்கு வந்து இறங்கி தன் காரை பூட்டிக்கொண்டிருந்தான். அதே நேரம் மதுமிதாவும் தன் ஸ்கூட்டியில் வந்து இறங்கினாள். காரை பூட்டிக்கொண்டிருந்த சித்தார்த் ஸ்கூட்டியின் சத்தத்தில் திரும்பி பார்த்தான்.

இளம் மஞ்சள் நிற சல்வாரில் காதின் வலது பக்கத்தில் அதே மஞ்சள் நிறத்தில் ஒற்றை ரோஜாவை வைத்து கொண்டு காலையில் மலர்ந்த புத்தம் புது  மலரை போல புத்துணர்ச்சியுடன் தெரிந்தாள். மது அங்கிருந்து நகரும் வரை சித்தார்த்தின் கண்கள் அவனையும் அறியாமல் அவளை ரசித்துக்கொண்டிருந்தது.

இது எதையும் அறியாத மது தன் கைப்பையை எடுத்துக்கொண்டுத் தன் அலுவலகத்திற்குச் செல்ல படி ஏறினாள். சித்தார்த்தும் தன் அலுவலக கட்டிடத்தை நோக்கி நடந்தான்.

படியேறிகொண்டிருந்த மதுமிதா பின்னால் யாரோ வரும் சத்தம் கேட்டுத் திரும்பி பார்க்க, சித்தார்த் இரண்டிரண்டு படிகளாக தாவி ஏறி வந்துக்கொண்டிருந்தான். சித்தார்த் மதுவின் அருகில் வர

 

மது புன்னகையுடன், “குட் மார்னிங் சார்” என்றாள்.

சித்தார்த் மதுவை திரும்பி பார்க்காமல் “குட் மார்னிங் ” எனச் சொல்லிவிட்டு படியேறி சென்றுவிட்டான்.

சித்தார்த் இரண்டிரண்டு படிகளாக தாவி ஏறிசெல்வதை பார்த்த மதுவிற்கு மனதில் ஏதேதோ எண்ணம் வெள்ளமென கரைபுரண்டு ஓடியது.

தன் இருக்கையில் வந்து அமர்ந்த மதுவிற்குத்தான் அந்த வெள்ளத்தில் கரைந்து பழைய நினைவுகளோடு கலந்துவிடமாட்டோமா….!!! என ஏக்கமாக இருந்தது. இனிமையான இளமைப்பருவம், கல்லூரி காலத்தில் தான் எவ்வளவு சந்தோஷமாக சுதந்திர பறவையாக பறந்து திரிந்தது என தன் பழைய நினைவுகளுடன் போராடிக்கொண்டிருந்தாள்.

அத்தை மாமாவின் அரவணைப்பு, தீபக்குடன் எல்லாவற்றிற்கும் போட்டி, சாப்பிடுவதிலிருந்து, படிஏறிஓடுவது, ஒருவரை ஒருவர் வம்பிழுப்பது தூங்கும் வரை எவ்வளவு விஷயத்திற்குப் போட்டி, சின்ன சின்ன சண்டை, ராஜேஷின் பாசம், வித்யா, கீதா,மேகலாவின் நட்பு,  என தன் சின்னஞ்சிறிய உலகத்தில் எவ்வளவு சந்தோஷமாக இருந்தேன்.  நடக்ககூடாத சில விஷயங்களை நடத்தி ஏன் என் வாழ்க்கையை இப்படி புரட்டிபோட்டுவிட்டாய் கடவுளே …!!!என மனதிற்குள் அழுதாள்.

 

இரண்டு நாட்களாக விடுமுறையில் சென்ற போது இருந்த வேலைகளை முடிக்கவேண்டி தான் மதுமிதா விரைவாக அலுவலகத்திற்கு வந்தது. ஆனால், ஏனோ சம்மந்தமே இல்லாமல் மறக்க நினைத்த அனைத்து விஷயங்களும் ஞாபகத்திு வந்தது. யோசித்து யோசித்து தலைவலி வந்தது தான் மிச்சம். அப்படியே மேஜையின் மேல் கவிழ்ந்து படுத்துக்கொண்டாள்.

 

தன் அறைக்குள் வந்தது முதல் சித்தார்த்திற்கு ஏன் இன்று மது இவ்வளவு சீக்கிரமாக வந்தாள்? என யோசனையுடன் இருந்தான். அவள் வந்து இறங்கிய அந்த காட்சியே அவன் எண்ணத்தில் தோய்ந்திருந்தது. ‘ச்ச’அவளை திரும்பிகூட பார்க்காமல் வந்துவிட்டோமே என தன்னையே கடிந்துகொண்டான்.

 

அவன் மனமோ எதற்கு அவளை திரும்பி பார்க்கவேண்டும்? இப்படி என் எதிரிலேயே வந்து ஏண்டி என்னை வதைக்கிறாய்? என மதுவிற்கும் கொஞ்சம் அர்ச்சனை நடத்தினான். தான் இன்னும் இங்கேயே நின்றிருந்தால் நான் என்ன செய்வேன் என எனக்கே தெரியாது பேசாமல் போய் ஜீவாவையாவது அழைத்து வரலாம் என எண்ணிக்கொண்டுத் தன் கார் சாவியை எடுத்துக்கொண்டுத் தன் அறையிலிருந்து வெளியே வந்தான்.

 

வெளியே வந்த சித்தார்த்தின் பார்வை நேராக மதுவின் இடத்தை கண்களால் துழாவியது. மது அங்கே இல்லாததை கண்ட சித்தார்த் மதுவின் இடத்திற்கு வந்தான்.

 

அங்கே மது தன் கைகளை மேஜைமேல் வைத்து தன் தலையை கைகளில் தாங்கிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தாள். இதைக்கண்ட சித்தார்த்திற்கு அன்று மருத்துவ மனையில் மது அமர்ந்திருந்த காட்சி தான் நினைவிற்கு வந்தது. எரிச்சலுடன் சித்தார்த் அந்த இடத்தை விட்டு வேகமாக சென்றுவிட்டான்.

 

சித்தார்த் வந்து நின்று தன்னை பார்த்ததையோ கோபமாக சென்றதையோ அறியாத மது தன் கைப்பையிலிருந்து தலைவலி மாத்திரை ஒன்றை எடுத்து போட்டுகொண்டாள்.இப்படியே இருந்தால் பழைய நினைவுகளில் தள்ளாட வேண்டியது தான். கவனத்தை வேலையில் செலுத்தலாம், அனேகமாக இன்று கீதா வந்துவிடுவாள் என எண்ணிக்கொண்டே தன் வேலையை ஆரம்பித்தாள்.

 

சித்தார்த் தன் காரை எடுக்கவும் அதே நேரம் கீதா ஆட்டோவில் தன் அலுவலக வாசலில் வந்து இறங்கி பணத்தை கொடுத்துவிட்டு உள்ளே வரவும் சரியாக இருந்தது.

 

காரில் ஏறிக்கொண்டிருந்த சித்தார்த்தை பார்த்த கீதாவிற்கு அவனை எங்கேயோ பார்த்த நினைவு வந்தது. ஆனால், எங்கே என்ற நினைவு இல்லை. அலுவலக படி ஏறும் முன்பு திரும்பி காரை கிளப்பி சென்று கொண்டிருந்த சித்தார்த்தை பார்த்துவிட்டு படிகளில் யோசனையுடன் ஏறினாள்.

 

அப்போது தான் தன் வேலையில் கவனத்தி செலுத்தி இருந்த மதுவிற்குப் பின்னால் வந்து நின்றாள் கீதா. என்ன இன்னைக்கு மது சீக்கிரமாக வந்துவிட்டாள் என எண்ணிக்கொண்டே மதுவின் கண்களை மூடினாள்.

 

திடீரென தன் கண்களை மூடியது யார் என எண்ணிய மது, “யார் அது?” என கேட்டுக்கொண்டே கைகளை தொட்டு பார்த்தாள்.

 

மது, “ஏய், கீதா!!!!!” என சந்தோஷமாக குரல் கொடுத்தாள்.

 

கீதா, ” என்ன மது, இப்படி சரியா கண்டுபிடிச்சிட்டியே?” என்றாள்.

 

மது சிரித்துக்கொண்டே, “என்ன கீதா, இப்போ உடம்பு எப்படி இருக்கு?” என்றாள்.

 

கீதா, ” உடம்புக்கென்ன அது நல்லா தான் இருக்கு” என்றாள்.

 

மதுவின் அருகில் ஒரு சேரை இழுத்து போட்டுக்கொண்டு அமர்ந்தாள்.

 

கீதா, “சரிடி மது10 நாளா நான் இல்லாமல் நம்ம ஆபிஸ் எப்படி இருந்தது?” என்றாள் சுவாரஸ்யமாக.

 

மது, ” நீ இல்லாமல் இத்தனை நாளா” என சற்று சோகமாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டுச் சொன்ன மதுவின் முகத்தை அடுத்து அவள் என்ன சொல்வாள் என ஆவலாக எதிர்பார்த்திருந்த கீதாவின் முகத்தை பார்த்த மது சட்டென “ரொம்…ப நிம்மதியா இருந்ததுடி. எல்லோரும் அவரவர் வேலையை எந்த விதமான தொல்லையும் இல்லாமல் நிம்மதியா செய்தோம். ‘ம்ஹ்ம்’ அதை கெடுக்கிறா மாதிரி தான் இப்போ நீ வந்துவிட்டாயே” என்றாள்.

 

மதுவின் இந்த பதிலால் கீதா சற்று திகைத்துவிட்டாள். கீதாவின் திகைத்த முகத்தை பார்த்த மதுவும் சட்டென சிரித்துவிட்டாள்.

 

கீதா, ” ரொம்ப கொழுப்புடி உனக்கு. இத்தனை நாளா நான் இல்லாமல் கஷ்டமாக இருந்ததுன்னு ஒரு பேச்சுக்காவது சொல்லி இருந்தால் நான் எவ்வளவு சந்தோஷபட்டிருப்பேன்.இப்படி நிம்மதியா இருந்ததுன்னு சொல்லி என்னை அப்படியே கவுத்திட்டியேடி” எனச் சொல்லிவிட்டு முகத்தை சோகமாக வைத்துக்கொள்வதுபோல நடித்தாள்.

 

மது, “சாரி கீதா, நீ இவ்வளவு பீல் பண்ணுவேன்னு நான் நினைக்கவில்லைடி. நீ வேனா பாரு….!!! அடுத்தமுறை உனக்கு இதே மாதிரி உடம்பு சரில்லாமல் போய் லீவ் முடிந்து நீ வேலைக்கு வரும்போது நீ சொன்னபடியே கேட்கிறேன் போதுமா?” என்றாள் முகத்தை சீரியஸாக வைத்துக்கொண்டு.

 

கீதா, “நீயெல்லாம் ஒரு ஃப்ரெண்டாடி. நீ என்னை நலம் விசாரிக்க நான் திரும்பவும் உடம்பு சரி இல்லாமல் ஆகி லீவ் போட்டுத் திரும்ப ஜாயின் பண்ணும் போது நீ விசாரிப்பியா… !!ரொம்ப நல்ல எண்ணம்டி உனக்கு” என நக்கலாகச் சொல்லிவிட்டுத் தன் தலையிலேயே அடித்துக்கொண்டாள்.

 

கீதாவின் முகத்தை பார்த்து மது சிரிக்க கீதாவும் சிரிப்பில் கலந்து கொண்டாள்.

 

கீதா,”அதை விடுடீ, சொல்லு வீட்ல கல்யாண வேலைகள் எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கு?” என்றாள்.

 

மது, “ஹ்ம்ம், நடந்துட்டு இருக்கு. இன்னைக்கு இன்விடேஷன் ப்ரிண்ட்டாகி வந்துவிடும்” என்றாள்.

 

கீதா,”என்ன மது? என்னமோ சுரத்தே இல்லாமல் பேசற. உன்னோட விருப்பப்படி நீ சொல்லிதானே எல்லாமே நடக்குது” என்றாள்.

 

மது, மௌனமாக தலைஅசைத்து,  ஆனால், எல்லா விஷயத்திலும் துணி எடுப்பதிலிருந்து, இன்விடேஷன் செலக்ட் பண்றது வரைக்கும் எல்லா வேலைக்கும் தீபக் என்னையே கூட்டிட்டு போறார். நானே என் பிரச்சனையை நினைத்து கலங்கிட்டு இருக்கேன். இப்போ நானே இப்படி ஒரு தேவை இல்லாத பிரச்சனையை இழுத்து என் மேலே போட்டுகிட்டேன். இப்போ கல்யாணத்துக்குப் பிறகு நான் எல்லோருக்கும் பதில் சொல்லவேண்டிய நிலைமையில் இருக்கேன்” என கண்கள் கலங்கச் சொல்ல கீதா ஆறுதலாக மதுவை தட்டி கொடுத்தாள்.

 

மதுவின் கலக்கத்தை கண்ட கீதா பேச்சை திசை மாற்றினாள்.

 

கீதா,”சரி மது கல்யாணம்னா சும்மாவா. சரி அதைவிட முக்கியமான விஷயம் இருக்கே அதை மறந்துட்டேனே” என்றாள் ஆர்வமாக.

 

மது,”என்ன நம்ம புது எம். டி பத்தி தானே?” என்றாள் சிரித்துக்கொண்டே.

 

கீதா,”ஆஹா இது தான், இது தான் மது. நான் ஒரு கோடு போட்டா நீ ரோடே போட்டுடுவியே” என்றாள் மெச்சுதலாக.

 

மது சிரித்தாள்.

 

கீதா, ” சிரிக்காதடி…..சொல்லு நம்ம புது எம்.டி எப்படி? ஆள் எப்படி? எனச் சொல்லி கண்ணடித்தாள்.

 

மது,” ஏய் கீதா நீ இன்னும் மாறவே இல்லடி” எனச் சொல்லி சிரித்தாள்.

 

கீதா,” போதும் மது இப்படி சிரிக்காதடி. என் பொறுமையை ரொம்ப சோதிக்கிறியே…..?” என்றாள்.

 

மது,”சரி சரி விட்டா நீ அழுதிடுவாய் நானே சொல்லிடறேன். நம்ம எம்.டி பேரு சித்தார்த். காலைலேயே வந்துட்டார். இப்போ அவரோட ரூம்ல தான் இருக்கார்” என்றாள்.

 

கீதா,” வந்துட்டாரா…..!! இவ்வளவு சீக்கிரமாகவா……? என்றாள் “ஆச்சரியத்துடன்.

 

மது, “ஆமாம், கீதா தினம் காலைல ஒன்பது மணிக்குள் வந்துவிடுகிறார். நல்ல ப்ரில்லியன்ட், நிச்சயமா நமக்கு ரெண்டு நல்ல எம்.டீ’ஸ் கிடைச்சிருக்காங்க என்றாள் பெருமையாக.

 

கீதா,”அதெல்லாம் சரி ஆள் பர்சனாலிட்டி எப்படி?” என்றாள்.

 

மது சிரித்துவிட்டு பேசாமல் இருந்தாள்.

 

கீதா,” நீயும் இன்னும் மாறவே இல்லைடி. அப்படியே தான் இருக்கே. நம்ம லதாவை இன்னும் காணோமே அவ தான் இந்த மேட்டர் எல்லாம் தெளிவா பேசுவா. நீ சிரித்து சிரித்து மழுப்புவியே” என்றாள் எரிச்சலோடு.

 

கீதா லதாவைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே லதா உள்ளே வர அவளை தொடர்ந்து சிவாவும் உள்ளே வந்தான்.மதுவுடன் பேசிக்கொண்டிருந்த கீதாவைப் பார்த்து

 

சிவா, “ஹாய் மது, கீதா குட் மார்னிங்” என்றான்.

 

மதுவும் , கீதாவும் பதிலுக்குச் சொன்னார்கள். கீதாவிடம் திரும்பிய

சிவா, ” என்ன கீதா பத்து நாள் நல்லா சாப்பிட்டு உடம்பை தேத்திட்டு வந்திருக்கே போல இருக்கே” என்றான்.

 

கீதா,” ஆமாம்பா, காலைல வந்ததுல இருந்து இந்த மது என்னை பாடாபடுத்தினா, இப்போ போதா குறைக்கு நீயும் வந்து சேர்ந்துட்டியா நல்லா இருங்கப்பா, நல்லா இருங்க. நானே இப்போதான் கொஞ்சம் உடம்பு சரியாகி வந்திருக்கேன் என்னை பார்த்தா எல்லோருக்கும் நக்கலா இருக்கா” என ஒரு கையை இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டு மறு கையை ஆட்டி ஆட்டி பேசினாள்.

 

கீதாவின் பதிலை கேட்டு மற்றவர்கள் சிரிக்க

 

சிவா,” கீதா, எனக்கு உன்னை பார்த்தா எங்க ஸ்கூல் கணக்கு டீச்சர் தான் ஞாபகம் வருதுமா. அவங்க தான் ஒரு கையை இடுப்பிலும் மறு கையில் பிரம்பும் வச்சிக்கிட்டு மிரட்டிட்டு இருப்பாங்க அவங்களுக்குப் பிறகு எனக்கு உன்னிடம் தான் பயம்” எனச் சொல்லி பயப்படுவது போல நடித்தான்.

 

இதைக்கேட்ட கீதா, ” சும்மா பம்மாதபா… இன்னும் கொஞ்சம் நாள் தான் அப்புறம் லதா கையில பிரம்பை வச்சுகிட்டு உன்னை மிரட்டுவா” எனச் சொல்லி சிரிக்க மதுவும் உடன் சேர்ந்து நகைத்தாள்.

 

இதைக்கேட்டதும் லதா மெல்ல அந்த இடத்தைவிட்டு நகர்ந்தாள். லதா செல்வதையே சிவா வேதனையுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.கீதாவும் மதுவும் இதை கவனித்துவிட்டுச் சிவாவைப் பார்த்தனர். சிவா மெல்ல புன்னகைத்தான்.

 

மது,”என்ன சிவா உங்களுக்கும் லதாவுக்கும் ஏதாவது பிரச்சனையா? ஏன் லதா டல்லா இருக்கா? என்றாள்.

 

சிவா,”வேற என்ன மது எல்லாம் எங்க காதல் விவகாரம் எங்க ரெண்டு பேர் வீட்டிலும் தெரிந்துவிட்டது” என்றான்.

 

மது,”நல்லது தானே சிவா. நீங்க சொல்வதுக்கு முன்னாலேயே தெரிந்து போச்சு. மேற்கொண்டு பேசி கல்யாணத்துக்கு நாள் பார்க்க வேண்டியது தானே” என்றாள்.

 

சிவா,”என்ன மது சொல்ற எந்த வீட்ல காதல் கல்யாணத்துக்குச் சம்மதிப்பாங்க? நான் கொஞ்சம் உறுதியா இருப்பதால் எங்க வீட்ல சம்மதம் வாங்கிட்டேன். ஆனால், லதா வீட்ல அவங்க அப்பா அம்மாவுக்குச் சம்மதம். ஆனால், அண்ணன் கொஞ்சம் பிரச்சனை பண்றார். அவரோட மச்சானுக்கு கல்யாணம் செய்யனும்னு நினைக்கிறாராம். இன்னும் இந்த காதல் விஷயம் லதா அண்ணனுக்கு தெரியாது தெரிந்தால் என்ன நடக்குமோ? வா ரெஜிஸ்டர் மேரேஜ் பண்ணிக்கலாம்னு சொன்னால் லதா பயப்படறா” என்றான் கவலையுடன்.

 

மது,”கவலைபடாதே சிவா. பிரச்சனைனு வந்தா அதுக்கு முடிவுன்னு ஒன்னு இருக்கும் நாம ஏன் இதை நெகடிவா எடுத்துக்கணும், நல்லபடியா முடியும்னு பாசிடிவ் அப்ரோச்லையே எடுத்துக்கலாமே” என சிவாவை தேற்றினாள்.

 

கீதா லதாவிடம் பேசிவிட்டு வந்தாள். “ஆமாம் சிவா நல்லதே நினைப்போம் நல்லதே நடக்கும் உண்மையான காதல் என்னைக்குமே ஜெயிக்கும்” என்று சொன்னாள்.

 

மது கீதாவின் இந்த பதிலை கேட்டு உள்ளுக்குள் சிரித்துக்கொண்டாள்.

 

சிவா,”நீங்க ரெண்டு பெரும் மாற்றி மாற்றி எனக்கு ஆறுதல் சொன்னாலும் என்னால் சமாதானம் ஆகா முடியலை. நான் எத்தனையோ முறை யோசித்து இருக்கேன் இப்படி காதல் நிறைவேறலைனா ஏன் தற்கொலை செய்துக்கணும்னு ஆனால், இன்னைக்கு நான் அனுபவிக்கும் போது தான் அந்த வலி என்னன்னு புரியுது எனச் சொல்லிக்கொண்டே தன் நெற்றியை தடவிக்கொண்டுத் தன் இடத்தில் சென்று அமர்ந்தான்.

 

சிவாவின் பேச்சால் மதுவிற்குத்தான் மறக்க நினைத்த எண்ணங்கள் மீண்டும் மீண்டும் ஞாபகத்தில் வந்து அவளுக்குச் சங்கடத்தை அதிகப்படுத்தியது. ஏற்கெனவே இருந்த தலைவலி இப்போது இன்னும் அதிகமானது போல தோன்ற அலுவலக வராண்டாவில் வந்து நின்றாள்.

 

ஜீவா, “நீ போ சித்தார்த் நான் பேசிவிட்டு வருகிறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு மொபைலை ஆன் செய்து பேச ஆரம்பித்தான்.

 

சித்தார்த் ‘மஞ்சள் தங்கமே நெஞ்சுக்குள் வா நீ’ என்ற பாடலை ஹம் செய்தபடி படிகளை கடந்து மேலே செல்ல அங்கே மது நின்றுகொண்டிருந்த கோலம் சித்தார்த்தை மேற்கொண்டுச் செல்லவிடாமல் படியிலேயே நிற்கவைத்தது.

 

மதுவை தேடி வெளியில் வந்த கீதா, மது தலையை ஜன்னலின் மீது சாய்ந்த நிலையில் நின்றுகொண்டு வெளியே வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்ததை பார்த்த கீதா மதுவின் அருகில் சென்று மதுவின் தோள்மீது கையை வைத்தாள்.

 

சித்தார்த்திற்கு எதிர்புறமாக திரும்பி நின்றிருந்ததால் சித்தார்த்தை மது, கீதா இருவருமே கவனிக்கவில்லை. கீதாவின் தொடுதலில் நிமிர்ந்த மது கீதாவின் கைகளை தன் தோளின் மீதிருந்து எடுத்துவிட்டாள்.

 

கீதா,”என்ன மது, ஏண்டி…!! இப்படி வந்து நின்னுட்டு இருக்கே. இப்போ நீ யாரை பத்தி நினைச்சிட்டு  இருக்கேனு எனக்கு தெரியும்” என்றாள்.

 

மது ஏதும் சொல்லாமல் கீதாவை ஒரு பார்வைப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்வையை செலுத்தினாள். ஆனால், கீதா மீண்டும் மதுவிடம்

 

கீதா,” எனக்கு தெரியும், நீ சுரேஷை பத்தி தானே நினைச்சிட்டு  இருக்கே” என தயங்கிக்கொண்டே மதுவை கேட்க.

 

மது,” போதும் கீதா நான் எதுக்காக சுரேஷை பற்றி நினைக்கணும் அவன் செய்த வேலைக்கு அவனை” என ஆத்திரத்துடன் சொல்லிக்கொண்டே வந்த மது தன் உதட்டைக் கடித்து கைகளை இருக்க மூடி தன் கோபத்தை கட்டுபடுத்திக்கொண்டாள்.

 

மது இவ்வளவு கோபமாக இருப்பாள் என கீதா எதிர்பார்க்கவில்லை.

 

கீதா, “இல்லை மது நான்” எனச் சொல்ல ஆரம்பிக்கும் போதே தன் கையை உயர்த்தி

 

மது,” போதும் கீதா நிறுத்து உன் புராணத்தை . நான் எதையும் கேட்க தயாராக இல்லை. சுரேஷை பற்றி நான் ஏன் நினைக்கணும்? இப்போ அவன் எங்கே இருக்கானோ என்னவோ?அன்னைக்கு நான் அவ்வளவு தூரம் சொல்லியும் நான் சொன்னதை கேட்கலையே அப்போ என் மனசு எவ்வளவு கஷ்டபட்டிருக்கும். எல்லாத்தையும் விட வேண்டியவங்களுக்கு இல்லாத அக்கறை எனக்கு மட்டும் எதற்கு?” என கோபத்துடன் கடைசி வாக்கியத்தை கீதாவிடம் அழுத்தி சொல்லிவிட்டுத் தன் இருக்கைக்குச் சென்று அமர்ந்தாள்.

 

மது தன் இடத்திற்குச் சென்று அமரும் வரை அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்த கீதாவின் கண்களும் கலங்கி இருந்தது. தன் கண்களை துடைத்துக்கொண்டுத் தன்னை நிதானப்படுத்திக்கொண்டுத் தன் இருக்கைக்குச் சென்று அமர்ந்தாள்.

 

மது தன் கண்களை மூடிக்கொண்டிருக்கையில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தாள். மதுவின் இந்த நிலைக்குத்தான் தான் காரணம் என எண்ணிய கீதா தன் மனதிற்குள்ளேயே மானசீகமாக மதுவிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டுத் தன் வேலையில் மூழ்கினாள்.

 

படியில் நின்றுகொண்டிருந்த சித்தார்த்திற்கு தலையே சுற்றுவது போல இருந்தது. மது என்ன சொல்கிறாள். வேண்டியவங்களுக்கு இல்லாத அக்கறை எனக்கு மட்டும் எதற்கு? அப்படி என்றாள் இந்த வாக்கியத்திற்கு அர்த்தம் என்ன? அப்போ நான் அன்னைக்குப் பார்த்தது , கேட்டது எல்லாம் பொய்யா?

 

இல்லை இப்போது இவள் பேசியதை நான் சரியாக கேட்கவில்லையா? அப்போ மது எதுக்காக கவலைப்பட வேண்டும் என எண்ணிக்கொண்டே நின்றிருக்க பின்னால் வந்த ஜீவா,”என்னடா? இங்கயே நிற்கிறாய் வாடா” என அழைத்துக்கொண்டுச் சென்றான்.

 

அனைவரும் கூறிய காலைவணக்கத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டு  அனைவருக்கும் சிறு புன்னகையுடன் பதில் வணக்கம் தெரிவித்தாலும் சித்தார்த்தின் கண்கள் அவனயும் மீறி மதுவின் மீதே சென்றது.

 

மது,”குட் மார்னிங்” என்றாள்.

 

சிவந்திருந்த அவள் கண்களையும், கரகரத்த அவள் குரலையும் வைத்தே அவள் அழுதிருக்கிறாள் என புரிந்துகொண்ட சித்தார்த்திற்கு மதுவை தன் மீது சாய்த்து ஆறுதல் சொல்லவேண்டும் என்று அவன் இதயம் துடித்தது. ஒரு நொடி தயங்கி நின்ற சித்தார்த்தை ஜீவாவின் குரல் கலைத்தது.

 

ஜீவா,”என்ன மது அழுதீங்களா?” என்றான் சற்று கவலை நிறைந்த குரலில்.

 

மது,” அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை ஜீவா, தலைவலி, கொஞ்சம் கண்எரிச்சல் அதான் அன்ஈசியா இருக்கு என்றாள்.

 

சித்தார்த்,” ஏதாவது மெடிசின் எடுத்துகிட்டீங்களா?” என்றான்.

 

மது சித்தார்த் பேசுவான் என எதிர்பார்க்கவில்லை. அவன் முகத்தை நிமிர்ந்து பார்த்த மதுவிற்குப் பேச நாவே எழவில்லை ‘ஹ்ம்’ என்றாள் தலையை அசைத்து.

 

சித்தார்த்துக்கு கோபமாக வந்தது. ஜீவான்னு சொல்ல முடியுது சித்தார்த்னு மட்டும் சொல்லமுடியலையா? திமிர் பிடித்தவள் என எண்ணிக்கொண்டே கோபமாக அங்கிருந்து தன் அறையை நோக்கி சென்றான்.

 

கோபமாக சென்ற சித்தார்த்தை ஜீவா பார்த்துக்கொண்டே நின்றான். இப்போது இவனுக்கு எதற்கு இவ்வளவு கோபம் என எண்ணிக்கொண்டே கீதாவின் உடல்நிலையை விசாரித்துவிட்டுத் தன் அறைக்குச் சென்றான்.

 

சித்தார்த்தை பார்த்த கீதாவுக்கு மீண்டும் அவன் முகம் பரிச்சயமாக தோன்றியது. சிவா சித்தார்த்தின் நடவடிக்கையைக் கவனித்துக்கொண்டே இருந்தான். அவனாக வந்தான் மதுவிடம் பேசினான் திடீரென கோபத்துடன் சென்றுவிட்டான். சித்தார்த்துக்கும் மதுவிற்கும் ஏதோ இருக்கிறது என எண்ணிக்கொண்டே தன் வேலையில் ஆழ்ந்தான்.

 

பதினோரு மணியளவில் ஜீவா நால்வரையும் அழைப்பதாக பியூன் வந்து சொல்லிவிட்டுச் சென்றார். நால்வரும் ஜீவாவின் அறைக்குச் சென்றனர். அங்கே சித்தார்த்தும் ஜீவாவும் அமர்ந்திருந்தனர். நான்குப் பேரையும் ஜீவா அமர சொன்னான். நான்குப் பேரும் நன்றி சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தனர்.

 

ஜீவா,” என்ன மது உங்க உடல் நிலை இப்போ எப்படி இருக்கு?” என்றான்.

 

மதுவும்,” இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லை” என சிரித்துக்கொண்டே சொல்லிவிட்டுச் சித்தார்த் இருந்த பக்கம் பார்த்தாள்.

 

சித்தார்த்தும் சேரின் கைப்பிடியில் கையை ஊன்றி முகவாயை தாங்கியபடி தலையை உயர்த்தாமல் பார்வையை மட்டும் மதுவின் மீது வைத்திருந்தான். ஜீவாவிடம் சிரித்து பேசிக்கொண்டே திரும்பிய மது சித்தார்த்தின் இந்த பார்வையால் அவளது சிரிப்பு சுத்தமாக நின்றது.

 

 

ஜீவா லதாவிடம் பேசிக்கொண்டிருக்க கீதா, இது தான் புது எம்.டி யா? பேரு சித்தார்த்தா. எனக்கு ரொம்பவே அறிமுகமானதுபோல இருக்கு ஆனால், எங்கேன்னு புரியலையே என தன் தலையைபோட்டு உருட்டிகொண்டாள்.

 

சிவாவோ வந்தது முதல் சித்தார்த்தின் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். இப்போது சித்தார்த் என்ன நினைக்கிறான் என் அவன் முகத்தை வைத்து கணிக்க முடியவில்லை.

 

ஜீவா, கீதாவை சித்தார்த்துக்கு அறிமுகப்படுத்தி வைத்தான்.

 

சித்தார்த்,” நீங்க மிஸ்.மதுமிதாவோட ஃப்ரெண்ட் தானே?” என்றான்.

 

கீதா,”ஆமாம் சார், உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?” என்றாள்.

 

ஜீவா,”நான் தான் சொன்னேன் கீதா நீங்க ரெண்டுபேரும் க்ளோஸ் ஃப்ரெண்ட்ஸ்னு” என்றான்.

 

சித்தார்த்,” மிஸ் கீதா, என்னை சார்ன்னு சொல்லாதீங்க” எனச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே

 

கீதா,”இனி, நான் சித்தார்த்துன்னே சொல்றேன் சித்தார்த்” என்றாள்.

 

கீதா,”சாரி சித்தார்த், முதலில் நான் உங்களுக்கு வெல்கம் சொல்லவே இல்லை. சாரி பார் மை பி லேட்டட் வெல்கம்” என்றாள்.

 

சித்தார்த்,”தாங்க்யூ கீதா.” என்றான் புன்னகையுடன்.

 

மது எரிச்சலுடன் கீதாவைப் பார்த்தாள். இன்னைக்குத்தானே முதல் நாள் பார்க்கிறாள் அதற்குள் என்ன இப்படி பேச்சு வேண்டி இருக்கு? இவளுக்கு எவ்வளவு தான் பட்டாலும் புத்தி வராது அறிவுகெட்டவள் என எண்ணிக்கொண்டாள்.

 

சித்தார்த்,” சரி நாம பேச நிறைய நேரம் இருக்கு, இப்போ நம்ம வேலையே பார்ப்போம் எனச் சொல்லிவிட்டு புதிதாக வந்திருக்கும் இரண்டு அனிமேஷன் பற்றி சொன்னான்.  நால்வரும் கவனமாக கேட்டுக்கொண்டனர்.

 

சித்தார்த்,” இந்த வேலைக்காக உங்கள் நான்குப் பேரையும் ஜீவா தான் செலக்ட் செய்தார். இரண்டு பேர் என்னிடமும் இரண்டு பேர் ஜீவாவிடமும் உதவியாக இருக்கணும்.  இந்த 20நாட்கள் கொஞ்சம் நேரம் காலம் பார்க்காமல் நீங்கள் நான்குப் பேரும் எங்களுடன் ஒத்துழைக்க வேண்டும். இப்போ சொல்லுங்க உங்களுடைய கருத்துக்களை” என்று சொல்லிவிட்டுச் சிவாவைப் பார்த்தான்.

 

சிவா, “சரி சித்தார்த், இந்த ஆர்டரை நாம எடுத்து செய்யலாம் நான் தயார்” என்றான்.

 

கீதாவும் ,லதாவும் சரி என தங்களின் சம்மதத்தை கூறினர். மது மட்டும் கொஞ்சம் யோசனையில் ஆழ்ந்தாள். நேரம் காலம் இல்லாமல் இந்த இருபது நாட்கள் வேலை செய்தால் பிறகு எப்படி தன் வேலைகளை தடங்கல் இல்லாமல் செய்யமுடியும் என யோசித்தாள்.அனைவரும் மதுவைப் பார்த்தனர்.

 

சித்தார்த், “என்ன மிஸ்.மதுமிதா நீங்க என்ன சொல்கிறீர்கள்?” என கேட்டான்.

 

மது,”நான் காலையில் எவ்வளவு சீகிரமாக வேண்டுமானாலும் வந்து செய்கிறேன் ஆனால், மாலையில் கொஞ்சம் சீக்கிரம் செல்லவேண்டும் என தயங்கிக்கொண்டே சொன்னாள்.

 

சித்தார்த் ‘ம்ச்சு’ என சலித்துக்கொண்டுத் தன் தலைமுடியை அழுந்த கோதிக்கொண்டான். ஜீவா சித்தார்த் கோபத்தில் இருப்பதை புரிந்துகொண்டான். ஒன்றுமே இல்லாத விஷயத்துக்கு எதற்கு இப்படி சலித்துக்கொள்கிறான்? என நினைத்துக்கொண்டே சித்தார்த்தை பார்த்தான்.

 

சித்தார்த்,”சரி மிஸ்.மதுமிதா, நீங்க எனக்கு உங்களுடைய பதிலை மதியம் 3 மணிக்குள் சொல்லுங்க. நீங்க இல்லையென்றால் வேறு ஏதாவது ஒரு ஆளை நாங்கள் தேர்ந்தெடுக்கணும்”எனச் சொல்லிவிட்டு ஜீவாவின் அறையிலிருந்து தன் அறைக்குச் செல்லும் கதவின் வழியாக தன் அறைக்குச் சென்றான். மற்றவர்களும் விடை பெற ஜீவா மதுவை இருக்கச் சொன்னான்.

 

அனைவரும் அந்த அறையிலிருந்து வெளியேறியதும் ஜீவா, மதுவிடம், ” என்ன மது, ஏதாவது பிரச்சனையா?” என்றான்.

 

மது, ஆமாம், ஜீவா இந்த இருபது நாளும் காலைல சீக்கிரம் வந்து நைட் போக நேரமானால் பிறகு என்னுடைய வேலைகள் கொஞ்சம் தடைபடும் அதனால் இந்த ஆர்டருக்கு என்னால் வேலை செய்யமுடியாது சாரி” என்றாள் தன்னால் செய்ய முடியவில்லையே என்ற உண்மையான வருத்தத்துடன்.

 

ஜீவா, ஏன் மது என்ன விஷயம் என்னிடம் சொல்லுங்கள் ஏதாவது செய்யமுடியுமான்னு பார்க்கலாம்?” என்றான்.

 

மது, “சாரி ஜீவா கொஞ்சம் பர்சனல் அதான் என தயங்கியபடியே” ஜீவாவைப் பார்த்தாள்.

 

ஜீவா,” ஒஹ்..! சரி பரவாயில்லை மது என்னை உங்க ஃப்ரெண்டா நினைத்து சொல்லுவீங்கன்னு நினைத்தேன். பரவாயில்லை. ஆனால், இந்த ஆர்டர் உங்க டலேன்ட்டை வெளிப்படுத்த கிடைத்திருக்கும் நல்ல ஆப்பர்ச்சூனிட்டி அதை பயன் படுத்திக்கொள்வது உங்களுடைய சாமர்த்தியம். இருபது நாள் தானே உங்களுடைய முடிவை ரீகன்சிடர் பண்ணுங்க” என்றான்.

 

மது,”சரி நான் அப்பாவிடம் பேசிட்டு என் பதிலை சொல்கிறேன்” எனச் சொல்லிவிட்டு ஜீவாவிடம் விடை பெற்றுக்கொண்டுத் தன் இடத்தில் வந்து அமர்ந்தாள்.

 

தன் இடத்திற்கு வந்து அமர்ந்த மது சற்று யோசனையில் ஆழ்ந்தாள். இன்னும் கல்யாணத்துக்கு ஒரு மாதம் தான் இருக்கிறது. இந்த வேலைக்கு ஒப்புக்கொண்டால் தன்னால் பூஜை,குலதெய்வம் கோவில்ன்னு அந்த நிகழ்ச்சிகளில் தன்னால் கலந்து  கொள்ள முடியாது. அதுவும் ஒருவகையில் நல்லதே என எண்ணிக்கொண்டாள்.

 

தன் தந்தைக்குப் போன் செய்ய எண்ணி தன் மொபைலை எடுத்தாள்.  இந்த நிகழ்ச்சிகளில் இருந்து தப்பிக்க எண்ணி சித்தார்த் என்ற மற்றொரு பெரும் பிரச்சனையில் மாட்டிக்கொள்ள போவதை அறியாமல்……..???????

About lavender

Check Also

download

Shenba Ninnai Saranadainthen -62

அத்தியாயம்—62   தூக்கத்திலிருந்து அலறிக்கொண்டு எழுந்த மது ஒரு நிமிடம் ஒன்றும் புரியாமல் முகம் முழுதும் வியர்க்க, அனிச்சை செயலாக …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *